Σουρλουλού

Είχα τάξει σε μια φίλη μου (1 από τις 3 δλδ) ότι θα την κάνω θέμα. Και να λοιπόν που την κάνω... Βέβαια μέσα από αυτό θα περάσω και άλλα μηνύματα, να είστε προσεκτικοί.

Η φίλη μου η Σουρλουλού είναι μια νέα, ωραία κοπέλα-γυναίκα. Δεν είναι τόσο νέα όσο εγώ (ωραίος ε; ) και δεν είναι ωραία με τη κλασσική έννοια (αυτό θα το πληρώσω πολύ ακριβά και το ξέρω!). Είναι η κλασσική περίπτωση γυναίκας που θα την κοιτάξεις γιατί έχει αέρα και είναι παντός καιρού. Η δική μου Σουρλουλού είναι λίγο Trendy αλλά με άποψη... Πάνω της έχει τη νοσταλγία των 90s και μια δόση εφηβικής τρέλας.

Γνωριμία
Η δική μου Σουρλουλού έτυχε να είναι μια πρώην συνάδελφός μου και συγκεκριμένα υφισταμένη μου (αν και αυτό δε μου άρεσε ποτέ). Επί μήνες (δηλαδή *μήνες) με σιχαινόταν και ήθελε να πεθάνω με πολύ δύσκολο τρόπο και μόνος μου...

Παρένθεση - δε μου το είπε ποτέ,τουλάχιστον έτσι, αλλά επειδή είμαι πολύ έξυπνος το κατάλαβα. Τέλος παρένθεσης

Ενώ δε τις έκανα ποτέ δύσκολη τη ζωή με μισούσε και ήθελε να πεθάνω με πολύ δύσκολο τρόπο και μόνος μου (α, το είπα αυτό;; ). Βέβαια παραδεχόταν ότι είχα πάντα μια καλή απάντηση και αυτό την έκανε έξαλλη. Με τον καιρό με συνήθισε και απλώς με είχε γραμμένο.

Πραγματική Γνωριμία
Μια μέρα πήρε το μπούλο από τη δουλειά και καλά έκανε αφού δε τις ταίριαζε καθόλου. Χωρίς να πει τίποτα,σχεδόν. Είπε κάτι ξερό και ηλίθιο και ακόμη και τότε ήθελε να μου ρίξει μερικές μπάτσες. Είχε αρχίσει όμως να με συμπαθεί αφού ήξερε ότι τώρα δε θα με ξαναδεί (νόμιζε!!!χεχεχε) και μπορεί, τυχαία, μια μέρα να με πατούσε με το αυτοκίνητο. Η πραγματική μας γνωριμία έγινε όταν μια μέρα κάτι ήθελε με κάποιο mp3 και επειδή μόνο εμένα ήξερε να ξέρω, τσουπ! Εμφανίστηκε!

Αρχικά νόμιζα ότι είχε βρει επιτέλους άκρη να πάρει καλάσνικοφ και θα μου γαμούσε τα μάτια. Έκανα λάθος. Ήρθε με ένα Mp3 ανά χείρας και ήθελε help.

*Να τονίσω ότι είμαι αρκετά gadgetακιας και γενικά αυτά τα σκατολοϊδια μου κάνουν το χατήρι.

Όπως πάντα, ήμουν ευγενικός και υπομονετικός. Η υπομονή είναι μεγάλο χάρισμα, ειδικά με τη Σουρλουλού που τότες ίσα που έλεγε το εμ-πι-θρι σωστά. Οι τεχνικές της γνώσεις έφταναν για να χρησιμοποιεί κινητό στο 5% των δυνατοτήτων του και να μην καεί ζωντανή σε απέλπιδα προσπάθεια να χρησιμοποιήσει φούρνο.

Φιλία
Αυτό κανείς δε ξέρει πως ήρθε αλλά όλοι το περιμέναμε (είναι σαν να έχεις χάσει 328 επεισόδια τόλμη και γοητεία αλλά δεν τρέχει μια, καταλαβαίνεις τι παίζει). Σε βάθος χρόνου και αφού είχα γίνει ο ηλεκτρονικός μεντοράς της πήγαμε και για κανένα καφέ. Μια μέρα με κάλεσε και σπίτι της (αμέ αμέ) και με έβαλε να κάτσω σε ένα άθλιο σκαμπώ/μαρτύριο/τι να πω... Ποτέ δεν είχε πιαστεί τόσο πολύ ο κώλος μου! Δεν είπα τίποτα και κατάλαβα ότι αυτό είναι το άχτι της για τον τόσο καιρό μίσους.
Ήταν όμως πολύ ευγενικιά (!) και με κέρασε και μπυρίτσα (όποιος δίνει μπυρίτσα είναι φίλος,ακούς Μόγλη;; ). Εκεί άρχισα να την εκτιμώ πολύ!!! Ήξερα ήδη ότι έχει φοβερό χιούμορ και ένα πολύ κοφτερό μυαλό.

Nowdays (γαμεί το αγγλικό ε;;; )
Αυτές τις μέρες είναι ένας από τους πιο κοντινούς ανθρώπους στη ζωή μου. Μπορεί να τη βλέπω σπάνια (κάθε 2 χρόνια όπως λέω και με βρίζει...) και να μιλάμε 30 λεπτά/εβδομάδα αλλά είναι η μόνη γυναίκα που μπορώ να εμπιστευθώ (τώρα κερδίζω πόντους). Αυτό το τελευταίο είναι το πιο σημαντικό για εμένα αφού οι γυναίκες (και δυστυχώς πάντα και ερωμένες μου) που μέχρι σήμερα εμπιστεύθηκα αντέδρασαν χαρακτηριστικά με 3 τρόπους:

1.μου έπρηξαν....
2.δεν άκουσαν/ενδιαφέρθηκαν/κατάλαβαν ποτέ ποιός είμαι
3.δεν κατάλαβα εγώ τίποτα από την αντίδρασή τους (μάλλον δε θα ήξεραν ελληνικά,λέμε τώρα)

Η δική μου Σουρλουλού (και το λέω γιατί ξέρω ότι υπάρχουν και άλλοι με τις δικές τους) είναι η μόνη που αντέχει μεγατόνους καφρίλας και συμμετέχει πολλές φορές. Γενικότερα είναι αυτό που λέμε "και γαμώ τα παιδιά". Έχει το δικό της χαρακτήρα και άποψη και ΠΟΤΕ δε θα παραδεχθεί ότι είναι λίιιιιιιιιιιιγο πιο συντηρητική από ότι λέει. Καπνίζει και αυτή στριφτό και πάντα έχει το πιο άκυρο θηκάκι μεταφοράς (με κορδόνια-μπαλόνια-παπαρόνια) και φυσικά τα πιο σπάνια χαρτάκια (σπάνια σε σημείο που πιστεύω ότι κάτι δεν πάει καλά).

Για κλείσιμο, θέλω να της πω ότι χαίρομαι για όοοοοοολα τα μπινελίκια που μου έχει σούρει κατά καιρούς. Νιώθω πολύ καλά όταν λέει ότι είμαι κάφρος γιατί ξέρω ότι δεν το εννοεί,αν και θα έπρεπε. Αν ακούγαμε και την ίδια μουσική....
Και τώρα που ξέρω ότι περνάει λίγο δύσκολα της εύχομαι να είναι καλά και σύντομα θα το έχει ξεπεράσει. Σουρλουλού,σου αξίζει το καλύτερο παιδί (μαζέυω ήδη συμμετοχές) !!!
Επειδή έχω μια δυσκολία να χρησιμοποιώ το ρήμα "αγαπάω" (γενικότερα και πολλά χρόνια τώρα) δε θα της πω κάτι τέτοιο. Την έχω όμως μέσα στη καρδιά μου και ότι χρειαστεί θα είμαι πάντα εκεί._