Είχα τάξει σε μια φίλη μου (1 από τις 3 δλδ) ότι θα την κάνω θέμα. Και να λοιπόν που την κάνω... Βέβαια μέσα από αυτό θα περάσω και άλλα μηνύματα, να είστε προσεκτικοί.
Η φίλη μου η Σουρλουλού είναι μια νέα, ωραία κοπέλα-γυναίκα. Δεν είναι τόσο νέα όσο εγώ (ωραίος ε; ) και δεν είναι ωραία με τη κλασσική έννοια (αυτό θα το πληρώσω πολύ ακριβά και το ξέρω!). Είναι η κλασσική περίπτωση γυναίκας που θα την κοιτάξεις γιατί έχει αέρα και είναι παντός καιρού. Η δική μου Σουρλουλού είναι λίγο Trendy αλλά με άποψη... Πάνω της έχει τη νοσταλγία των 90s και μια δόση εφηβικής τρέλας.
Γνωριμία
Η δική μου Σουρλουλού έτυχε να είναι μια πρώην συνάδελφός μου και συγκεκριμένα υφισταμένη μου (αν και αυτό δε μου άρεσε ποτέ). Επί μήνες (δηλαδή *μήνες) με σιχαινόταν και ήθελε να πεθάνω με πολύ δύσκολο τρόπο και μόνος μου...
Παρένθεση - δε μου το είπε ποτέ,τουλάχιστον έτσι, αλλά επειδή είμαι πολύ έξυπνος το κατάλαβα. Τέλος παρένθεσης
Ενώ δε τις έκανα ποτέ δύσκολη τη ζωή με μισούσε και ήθελε να πεθάνω με πολύ δύσκολο τρόπο και μόνος μου (α, το είπα αυτό;; ). Βέβαια παραδεχόταν ότι είχα πάντα μια καλή απάντηση και αυτό την έκανε έξαλλη. Με τον καιρό με συνήθισε και απλώς με είχε γραμμένο.
Πραγματική Γνωριμία
Μια μέρα πήρε το μπούλο από τη δουλειά και καλά έκανε αφού δε τις ταίριαζε καθόλου. Χωρίς να πει τίποτα,σχεδόν. Είπε κάτι ξερό και ηλίθιο και ακόμη και τότε ήθελε να μου ρίξει μερικές μπάτσες. Είχε αρχίσει όμως να με συμπαθεί αφού ήξερε ότι τώρα δε θα με ξαναδεί (νόμιζε!!!χεχεχε) και μπορεί, τυχαία, μια μέρα να με πατούσε με το αυτοκίνητο. Η πραγματική μας γνωριμία έγινε όταν μια μέρα κάτι ήθελε με κάποιο mp3 και επειδή μόνο εμένα ήξερε να ξέρω, τσουπ! Εμφανίστηκε!
Αρχικά νόμιζα ότι είχε βρει επιτέλους άκρη να πάρει καλάσνικοφ και θα μου γαμούσε τα μάτια. Έκανα λάθος. Ήρθε με ένα Mp3 ανά χείρας και ήθελε help.
*Να τονίσω ότι είμαι αρκετά gadgetακιας και γενικά αυτά τα σκατολοϊδια μου κάνουν το χατήρι.
Όπως πάντα, ήμουν ευγενικός και υπομονετικός. Η υπομονή είναι μεγάλο χάρισμα, ειδικά με τη Σουρλουλού που τότες ίσα που έλεγε το εμ-πι-θρι σωστά. Οι τεχνικές της γνώσεις έφταναν για να χρησιμοποιεί κινητό στο 5% των δυνατοτήτων του και να μην καεί ζωντανή σε απέλπιδα προσπάθεια να χρησιμοποιήσει φούρνο.
Φιλία
Αυτό κανείς δε ξέρει πως ήρθε αλλά όλοι το περιμέναμε (είναι σαν να έχεις χάσει 328 επεισόδια τόλμη και γοητεία αλλά δεν τρέχει μια, καταλαβαίνεις τι παίζει). Σε βάθος χρόνου και αφού είχα γίνει ο ηλεκτρονικός μεντοράς της πήγαμε και για κανένα καφέ. Μια μέρα με κάλεσε και σπίτι της (αμέ αμέ) και με έβαλε να κάτσω σε ένα άθλιο σκαμπώ/μαρτύριο/τι να πω... Ποτέ δεν είχε πιαστεί τόσο πολύ ο κώλος μου! Δεν είπα τίποτα και κατάλαβα ότι αυτό είναι το άχτι της για τον τόσο καιρό μίσους.
Ήταν όμως πολύ ευγενικιά (!) και με κέρασε και μπυρίτσα (όποιος δίνει μπυρίτσα είναι φίλος,ακούς Μόγλη;; ). Εκεί άρχισα να την εκτιμώ πολύ!!! Ήξερα ήδη ότι έχει φοβερό χιούμορ και ένα πολύ κοφτερό μυαλό.
Nowdays (γαμεί το αγγλικό ε;;; )
Αυτές τις μέρες είναι ένας από τους πιο κοντινούς ανθρώπους στη ζωή μου. Μπορεί να τη βλέπω σπάνια (κάθε 2 χρόνια όπως λέω και με βρίζει...) και να μιλάμε 30 λεπτά/εβδομάδα αλλά είναι η μόνη γυναίκα που μπορώ να εμπιστευθώ (τώρα κερδίζω πόντους). Αυτό το τελευταίο είναι το πιο σημαντικό για εμένα αφού οι γυναίκες (και δυστυχώς πάντα και ερωμένες μου) που μέχρι σήμερα εμπιστεύθηκα αντέδρασαν χαρακτηριστικά με 3 τρόπους:
1.μου έπρηξαν....
2.δεν άκουσαν/ενδιαφέρθηκαν/κατάλαβαν ποτέ ποιός είμαι
3.δεν κατάλαβα εγώ τίποτα από την αντίδρασή τους (μάλλον δε θα ήξεραν ελληνικά,λέμε τώρα)
Η δική μου Σουρλουλού (και το λέω γιατί ξέρω ότι υπάρχουν και άλλοι με τις δικές τους) είναι η μόνη που αντέχει μεγατόνους καφρίλας και συμμετέχει πολλές φορές. Γενικότερα είναι αυτό που λέμε "και γαμώ τα παιδιά". Έχει το δικό της χαρακτήρα και άποψη και ΠΟΤΕ δε θα παραδεχθεί ότι είναι λίιιιιιιιιιιιγο πιο συντηρητική από ότι λέει. Καπνίζει και αυτή στριφτό και πάντα έχει το πιο άκυρο θηκάκι μεταφοράς (με κορδόνια-μπαλόνια-παπαρόνια) και φυσικά τα πιο σπάνια χαρτάκια (σπάνια σε σημείο που πιστεύω ότι κάτι δεν πάει καλά).
Για κλείσιμο, θέλω να της πω ότι χαίρομαι για όοοοοοολα τα μπινελίκια που μου έχει σούρει κατά καιρούς. Νιώθω πολύ καλά όταν λέει ότι είμαι κάφρος γιατί ξέρω ότι δεν το εννοεί,αν και θα έπρεπε. Αν ακούγαμε και την ίδια μουσική....
Και τώρα που ξέρω ότι περνάει λίγο δύσκολα της εύχομαι να είναι καλά και σύντομα θα το έχει ξεπεράσει. Σουρλουλού,σου αξίζει το καλύτερο παιδί (μαζέυω ήδη συμμετοχές) !!!
Επειδή έχω μια δυσκολία να χρησιμοποιώ το ρήμα "αγαπάω" (γενικότερα και πολλά χρόνια τώρα) δε θα της πω κάτι τέτοιο. Την έχω όμως μέσα στη καρδιά μου και ότι χρειαστεί θα είμαι πάντα εκεί._
Τετάρτη 21 Ιανουαρίου 2009
Άλλος άνθρωπος...
Τους τελευταίους 2-3 μήνες είμαι μόνος μου (δεν παραπονιέμαι τώρα) και διαπιστώνω πολλά πράγματα:
1.έχω πολύ χρόνο για εμένα
2.έχω πολύ χρόνο για τους φίλους μου
3.πληρώνω πολύ λιγότερα
4.τι είναι κινητό;
5.μπορείς να ακούς Judas Priest όλη μέρα
6.οδηγώ πολύ λιγότερο (καριόλια όταν έκανα 26+26 klm/day η βενζίνη είχε 1.10€)
7.οδηγώ μόνο το δικό μου αυτοκίνητο
8.έχω να λάβω sms από τη γιορτή μου, όλοι οι φίλοι με πέρνουν τηλέφωνο
αλλά βασικά έχω διαπιστώσει ότι είμαι άλλος άνθρωπος. Για την ακρίβεια, έχω γίνει άλλος άνθρωπος για το περιβάλλον μου... Αναλυτικότερα, ως άνδρας (πωπωπω, πολύ βαρύ αυτό ρε παιδί μου) είμαι τυπικός και συνήθως, αν όχι πάντα, με τις ελάχιστες φίλες μου και γενικότερα τις γυναίκες. Όσο είμαι σε κάποια σχέση (10 μήνες είναι το σύνηθες) είναι σαν να μην υπάρχω. Τώρα υπάρχω υλικά, πνευματικά κλπ.
Στη δουλειά οι κυρίες κυρίες συνάδελφοι θέλουν να κάνουν τσιγάρο μαζί μου... Άμα λέω καμιά μαλακία (το συνηθίζω...) με ακουμπούν ή χειρότερα με σπρώχνουν (το σύνδρομο Μενεγάκη). Όλες λένε καλημέρα και χαμογελούν λες και βλέπουν τον Γιώργη τον Κλούνη (george clooney - όχι δεν είμαι ψώνιο). Γενικότερα η επαφή έχει πολύ πλάκα...
-Μου πιάνεις αυτό;
-Ορίστε (έχουμε και μια παιδεία ρε αδερφέ)
-Φχαριστώ (χαδάκι)
Γενικότερα νιώθω κάτι σε "επίθεση". Όχι με την κακή έννοια, πολλές φορές όπως όταν είσαι 11-12 χρονώνε και οι θειάδες-γιαγιάδες κλπ σε σαλιώνουν με τα φιλιά τους και σου λένε πως μεγάλωσες... (και ότι θα γίνεις 2 μέτρα αλλά ποτέ δεν έγινες αν και πλησίασες...). Άκυρες ατάκες όπως: "ωραίο πουκάμισο", "δε σε έχω συνηθίσει έτσι" από κοπέλες που πρέπει τα τελευταία 2 χρόνια να έχουμε μιλήσει 37 δευτερόλεπτα , είναι πλέον συχνές.
"Αυτά τα κάνει η αγαμία"....μου είπε ένας φίλος, αλλά δε νομίζω ότι έχει δίκιο διότι δεν ορέγομαι (πως τα λέω,πως τα λέω), καμία από αυτές τις κυρίες κυρίες.
Συμπερασματικά, πριν δεν υπήρχα ή ήμουν αόρατος ή έχω ομορφήνει πολύ τους 2-3 last months... Μπα, μάλλον πάλι κάποιος γυναικείος μηχανισμός φταίει που είναι αδύνατο να κατανοήσουμε και μας τρώει η περιέργεια (μην πει κανείς καμιά μαλακία ότι δεν τον νοιάζει-εκτός αν έχει γάμους>3 ή παιδιά>7 )...
Πιο συμπερασματικά, τώρα είναι η φάση που λέω στη μάνα μου "τι γαμώ τις δουλειές έκανε πριν 25 χρόνια" (τώρα βρίστε ελεύθερα). Δε ξέρω μάλλον θα πρέπει να χαρώ αφού είμαι κοινωνικό ζώο (ον) αλλά για κάποιο λόγο θέλω λίγο ακόμα από τη λίστα που έγραψα πάνω....χρόνο,priest και λιγότερο κινητό!
1.έχω πολύ χρόνο για εμένα
2.έχω πολύ χρόνο για τους φίλους μου
3.πληρώνω πολύ λιγότερα
4.τι είναι κινητό;
5.μπορείς να ακούς Judas Priest όλη μέρα
6.οδηγώ πολύ λιγότερο (καριόλια όταν έκανα 26+26 klm/day η βενζίνη είχε 1.10€)
7.οδηγώ μόνο το δικό μου αυτοκίνητο
8.έχω να λάβω sms από τη γιορτή μου, όλοι οι φίλοι με πέρνουν τηλέφωνο
αλλά βασικά έχω διαπιστώσει ότι είμαι άλλος άνθρωπος. Για την ακρίβεια, έχω γίνει άλλος άνθρωπος για το περιβάλλον μου... Αναλυτικότερα, ως άνδρας (πωπωπω, πολύ βαρύ αυτό ρε παιδί μου) είμαι τυπικός και συνήθως, αν όχι πάντα, με τις ελάχιστες φίλες μου και γενικότερα τις γυναίκες. Όσο είμαι σε κάποια σχέση (10 μήνες είναι το σύνηθες) είναι σαν να μην υπάρχω. Τώρα υπάρχω υλικά, πνευματικά κλπ.
Στη δουλειά οι κυρίες κυρίες συνάδελφοι θέλουν να κάνουν τσιγάρο μαζί μου... Άμα λέω καμιά μαλακία (το συνηθίζω...) με ακουμπούν ή χειρότερα με σπρώχνουν (το σύνδρομο Μενεγάκη). Όλες λένε καλημέρα και χαμογελούν λες και βλέπουν τον Γιώργη τον Κλούνη (george clooney - όχι δεν είμαι ψώνιο). Γενικότερα η επαφή έχει πολύ πλάκα...
-Μου πιάνεις αυτό;
-Ορίστε (έχουμε και μια παιδεία ρε αδερφέ)
-Φχαριστώ (χαδάκι)
Γενικότερα νιώθω κάτι σε "επίθεση". Όχι με την κακή έννοια, πολλές φορές όπως όταν είσαι 11-12 χρονώνε και οι θειάδες-γιαγιάδες κλπ σε σαλιώνουν με τα φιλιά τους και σου λένε πως μεγάλωσες... (και ότι θα γίνεις 2 μέτρα αλλά ποτέ δεν έγινες αν και πλησίασες...). Άκυρες ατάκες όπως: "ωραίο πουκάμισο", "δε σε έχω συνηθίσει έτσι" από κοπέλες που πρέπει τα τελευταία 2 χρόνια να έχουμε μιλήσει 37 δευτερόλεπτα , είναι πλέον συχνές.
"Αυτά τα κάνει η αγαμία"....μου είπε ένας φίλος, αλλά δε νομίζω ότι έχει δίκιο διότι δεν ορέγομαι (πως τα λέω,πως τα λέω), καμία από αυτές τις κυρίες κυρίες.
Συμπερασματικά, πριν δεν υπήρχα ή ήμουν αόρατος ή έχω ομορφήνει πολύ τους 2-3 last months... Μπα, μάλλον πάλι κάποιος γυναικείος μηχανισμός φταίει που είναι αδύνατο να κατανοήσουμε και μας τρώει η περιέργεια (μην πει κανείς καμιά μαλακία ότι δεν τον νοιάζει-εκτός αν έχει γάμους>3 ή παιδιά>7 )...
Πιο συμπερασματικά, τώρα είναι η φάση που λέω στη μάνα μου "τι γαμώ τις δουλειές έκανε πριν 25 χρόνια" (τώρα βρίστε ελεύθερα). Δε ξέρω μάλλον θα πρέπει να χαρώ αφού είμαι κοινωνικό ζώο (ον) αλλά για κάποιο λόγο θέλω λίγο ακόμα από τη λίστα που έγραψα πάνω....χρόνο,priest και λιγότερο κινητό!
Τρίτη 20 Ιανουαρίου 2009
IT
Σε κάθε εταιρία που έχει έστω και ένα pc υπάρχει τουλάχιστον ένας ή μια που είναι υπεύθυνος/η για αυτό. Συνήθως έχει απόμακρο ύφος και παράξενο βηματισμό (χέστηκε; δε χέστηκε; ). Οι άνθρωποι (αν και υπάρχουν αμφιβολίες αν όντως είναι) αυτοί έχουν την παράξενη ιδιότητα να σου σπάνε τα νεύρα σε σημείο εγκεφαλικού ή άλλης ασθένειας.
Το βασικό τους πρόβλημα εντοπίζεται στο ότι η αυτοεικόνα τους είναι κάτι πολύ ξεχωριστό για τους ίδιους. Κοινώς, ή έχουν καβαλήσει το καλάμι ή νομίζουν ότι αυτό που κάνουν το καταλαβαίνουν μόνο αυτοί και εμείς οι υπόλοιποι είμαστε όρνια.
Στη δική μου δουλειά τα pc είναι πολλά, πάρα πολλά και τα παράξενα αυτά πλάσματα είναι 4. Εγώ από την άλλη είμαι σε μια ενδιάμεση θέση της παραγωγής και όλων των άλλων τμημάτων άρα και του ΙΤ... Όταν λοιπόν με καλούν σε συνάντηση τα όντα αυτά, ετοιμάζομαι για ότι χειρότερο και κάνω ασκήσεις γιόγκα στο γραφείο μου (πολύ αποτελεσματική είναι αυτή που πέφτεις με τα μούτρα στο πληκτρολόγιο μέχρι να δεις το ytrewq γραμμένο στο κούτελό σου).
Σήμερα ήταν μια τέτοια μέρα και δε θέλω να περιγράψω (αδυνατώ) όλο το διάλογο. Μερικά μη τεχνικά τμήματα είναι αρκετά:
1.
- Καλημέρα και Καλή Χρονιά ρε παιδιά (ξέχασα, τα πλάσματα αυτά δε τα βλέπει ο ήλιος ούτε και εγώ - αποφεύγω. Άρα μισό μήνα μετά μπορείς να ευχηθείς).
- Καλημέρα,Καλή Χρονιά , με ύφος ηλίθιο και μηχανική απάντηση. Απαντούν χειρότερα από τη φωνή του Sam των Windows και δε μπορούν να αρθρώσουν τίποτα με ενθουσιασμό.
2.
- Λοιπόν είναι όλα έτοιμα;;;
- Ποιά όλα;
Ποιά όλα μαλάκα μου;;; Για να μιλήσεις στο ΙΤ πρέπει να είσαι κάτι παραπάνω από συγκεκριμένος. Αν του πεις ότι έχει παρκάρει μαλακισμένα πρέπει να πεις: Παρατήρησα στις 12:43 ότι το όχημα γκρι χρώματος, μάρκας BMW 316i και με πινακίδες ΥΥΥ 2121,δηλαδή το δικό σου, είναι παρκαρισμένο λοξά κατά 32 μοίρες και έξω από τις γραμμές κατά 43 εκατοστά. Αλλιώς θα σε ρωτήσει για όλα τα παραπάνω ή στη χειρότερη θα σου στείλει email.
3.
- Γιατί δεν κάνουμε και "αυτό" (ότι και αν είναι αυτό) να βοηθήσουμε τον χρήστη;
- Δεν είχε περιγραφεί αρχικά._
Και γιατί κάνουμε συνάντηση τεράστιε;; Αν έχεις τόση ανάγκη για επικοινωνία μπες σε sites γνωριμιών και ανέβασε τα πτυχία σου. Ή πιο απλά μάθε να χαμογελάς ηλίθιε!
Και άλλα πολλά που μπορούν να κουράσουν και τον πιο δεκτικό άνθρωπο!
Τέλος, θέλω να τονίσω ότι τα όντα του ΙΤ πολύ συχνά είναι βρωμιάριδες και γενικότερα κακόγουστοι. Επίσης παντελώς ανορθόγραφοι και γενικότερα "ξύλινοι" άνθρωποι που πολύ θα ήθελα να πνίξω!
***Για αυτό καλά μου φοιτητάκια που τώρα θα βγείτε στην αγορά να έχετε το νου σας! Ούτε ηλίθιοι είναι όλοι οι άλλοι ούτε εσείς πρέπει να γίνεται μαλάκιδες...
Το βασικό τους πρόβλημα εντοπίζεται στο ότι η αυτοεικόνα τους είναι κάτι πολύ ξεχωριστό για τους ίδιους. Κοινώς, ή έχουν καβαλήσει το καλάμι ή νομίζουν ότι αυτό που κάνουν το καταλαβαίνουν μόνο αυτοί και εμείς οι υπόλοιποι είμαστε όρνια.
Στη δική μου δουλειά τα pc είναι πολλά, πάρα πολλά και τα παράξενα αυτά πλάσματα είναι 4. Εγώ από την άλλη είμαι σε μια ενδιάμεση θέση της παραγωγής και όλων των άλλων τμημάτων άρα και του ΙΤ... Όταν λοιπόν με καλούν σε συνάντηση τα όντα αυτά, ετοιμάζομαι για ότι χειρότερο και κάνω ασκήσεις γιόγκα στο γραφείο μου (πολύ αποτελεσματική είναι αυτή που πέφτεις με τα μούτρα στο πληκτρολόγιο μέχρι να δεις το ytrewq γραμμένο στο κούτελό σου).
Σήμερα ήταν μια τέτοια μέρα και δε θέλω να περιγράψω (αδυνατώ) όλο το διάλογο. Μερικά μη τεχνικά τμήματα είναι αρκετά:
1.
- Καλημέρα και Καλή Χρονιά ρε παιδιά (ξέχασα, τα πλάσματα αυτά δε τα βλέπει ο ήλιος ούτε και εγώ - αποφεύγω. Άρα μισό μήνα μετά μπορείς να ευχηθείς).
- Καλημέρα,Καλή Χρονιά , με ύφος ηλίθιο και μηχανική απάντηση. Απαντούν χειρότερα από τη φωνή του Sam των Windows και δε μπορούν να αρθρώσουν τίποτα με ενθουσιασμό.
2.
- Λοιπόν είναι όλα έτοιμα;;;
- Ποιά όλα;
Ποιά όλα μαλάκα μου;;; Για να μιλήσεις στο ΙΤ πρέπει να είσαι κάτι παραπάνω από συγκεκριμένος. Αν του πεις ότι έχει παρκάρει μαλακισμένα πρέπει να πεις: Παρατήρησα στις 12:43 ότι το όχημα γκρι χρώματος, μάρκας BMW 316i και με πινακίδες ΥΥΥ 2121,δηλαδή το δικό σου, είναι παρκαρισμένο λοξά κατά 32 μοίρες και έξω από τις γραμμές κατά 43 εκατοστά. Αλλιώς θα σε ρωτήσει για όλα τα παραπάνω ή στη χειρότερη θα σου στείλει email.
3.
- Γιατί δεν κάνουμε και "αυτό" (ότι και αν είναι αυτό) να βοηθήσουμε τον χρήστη;
- Δεν είχε περιγραφεί αρχικά._
Και γιατί κάνουμε συνάντηση τεράστιε;; Αν έχεις τόση ανάγκη για επικοινωνία μπες σε sites γνωριμιών και ανέβασε τα πτυχία σου. Ή πιο απλά μάθε να χαμογελάς ηλίθιε!
Και άλλα πολλά που μπορούν να κουράσουν και τον πιο δεκτικό άνθρωπο!
Τέλος, θέλω να τονίσω ότι τα όντα του ΙΤ πολύ συχνά είναι βρωμιάριδες και γενικότερα κακόγουστοι. Επίσης παντελώς ανορθόγραφοι και γενικότερα "ξύλινοι" άνθρωποι που πολύ θα ήθελα να πνίξω!
***Για αυτό καλά μου φοιτητάκια που τώρα θα βγείτε στην αγορά να έχετε το νου σας! Ούτε ηλίθιοι είναι όλοι οι άλλοι ούτε εσείς πρέπει να γίνεται μαλάκιδες...
Δευτέρα 19 Ιανουαρίου 2009
Σώσε τη φάση ή το τομάρι σου...
OST για το κείμενο...
Υπάρχει μια κρίσιμη καμπή στη ζωή καθενός μας. Η στιγμή που διαπιστώνεις διάφορα πράγματα για τον εαυτό σου και το περιβάλλον σου. Βεβαίως εδώ πρέπει να τονίσω ότι το περιβάλλον σου είναι τελικά αυτό που προκύπτει από τις εξωτερικές πιέσεις διαφόρων (συγγενών-φίλων-γνωστών-συναδέλφων) και την δεκτικότητα ή αντίσταση που εσύ παρουσιάζεις ανά περίπτωση. Συνεπώς το περιβάλλον σου είναι πολλές φορές ετεροκαθοριζόμενο.
Όταν λοιπόν έρχονται αυτές οι στιγμές είναι πιθανό να βρεθείς σε μια εσωτερική σύγκρουση. Προσωπικά και από πάρα πολύ μικρή ηλικία είχα διαπιστώσει ότι είμαι ένα πολύ κοινωνικό παιδί/έφηβος/άνδρας με σαφέστατη κλίση στην τεχνολογία και την επικοινωνία (η κούνια έγερνε προς το έπιπλο του Η/Υ). Με τα χρόνια "εκμεταλλεύτηκα" κάθε τι που μου είχε δώσει αυτή η εμπειρία. Ενθουσιασμένος αρχικά για τη δουλειά μου, το στησιμό μου, τη ζωή μου γενικότερα...
Την προηγούμενη εβδομάδα ήρθε και πάλι μια τέτοια στιγμή, κρίσιμη. Διαπίστωσα ότι στον εργασιακό (και ευτυχώς μόνο εκεί) χώρο μου άλλη μια αλλαγή έφερνε τα πάνω-κάτω. Είναι η 4η φορά σε 6 χρόνια. Είναι άλλο ένα κλειστό 15μηνο που έρχεται να αλλάξει. Σε βαθύτερη ανάλυση είδα ότι οι γνώσεις και οι εμπειρίες μου έπρεπε να επιστρατευτούν και το έκαναν. Το έκαναν μάλιστα με τον καλύτερο τρόπο. Έλυσαν το πρόβλημα, βόλεψαν καταστάσεις, έσωσαν την εστία και άλλα τέτοια.
Όσο όλα αυτά "έτρεχαν" και εγώ έτρεχα πίσω από τη ζωή μου. Έτρεχα να προλάβω τη γαμημένη συνήθεια του να είμαι εκεί για να βοηθήσω, του να είμαι εκεί, επικοινωνιακός όσο ποτέ, για να οργανώσω/λύσω/πηδήξω ότι και όποιον δε μπορέσει να δεχθεί την αλλαγή και χαλάσει τη δουλειά μας.
Μετά ήρεμος, γύρισα σπίτι μου για να περάσω ένα ήσυχο ΣΚ. Ωραία!
Όσο χαλάρωνα και δε χρειαζόταν να μιλάω σε κανέναν ή καλύτερα δε χρειαζόταν να μιλάω με κάποιο τρόπο σε κάποιο μαλάκα που ήθελε ή δεν ήθελε κάτι, διαπίστωνα ότι όλο αυτό το διάστημα έκανα μια μεγάλη παπαριά. Σκότωνα τις δυνάμεις μου στο βομώ της ΑΕ, στα συμβολαία της... Ένιωσα όπως το λάδι της μηχανής, απαραίτητο αλλά αναλώσιμο και μάλιστα σύντομα. Το λάδι στη μηχανή το αλλάζεις ανά 7500 ή 15000 χιλιόμετρα. Αν θες το αφήνεις όμως και άλλο. Τότε η μηχανή δε δουλεύει τόσο καλά και το λάδι γίνεται όλο και πιο σκατένιο. Έτσι και η ψυχή μου...
Ευτυχώς ακόμη δε νιώθω να έχω χάσει κομμάτι του εαυτού μου, δε θέλω να γίνω ούτε πιο ζόρικος, ούτε πιο αδίστακτος. Ξέρω ότι και αυτό θα περάσει αλλά κάποια στιγμή πρέπει να γίνει και κάποια αλλαγή... και αυτή η στιγμή πλησιάζει!
*όταν κάτι σε έχει πειράξει και ακούς κανά τέτοιο τραγούδι δε θες να περάσεις μέσα από τοίχους; δε θες να τσακίσεις μερικούς;
Καλή εβδομάδα!
Υπάρχει μια κρίσιμη καμπή στη ζωή καθενός μας. Η στιγμή που διαπιστώνεις διάφορα πράγματα για τον εαυτό σου και το περιβάλλον σου. Βεβαίως εδώ πρέπει να τονίσω ότι το περιβάλλον σου είναι τελικά αυτό που προκύπτει από τις εξωτερικές πιέσεις διαφόρων (συγγενών-φίλων-γνωστών-συναδέλφων) και την δεκτικότητα ή αντίσταση που εσύ παρουσιάζεις ανά περίπτωση. Συνεπώς το περιβάλλον σου είναι πολλές φορές ετεροκαθοριζόμενο.
Όταν λοιπόν έρχονται αυτές οι στιγμές είναι πιθανό να βρεθείς σε μια εσωτερική σύγκρουση. Προσωπικά και από πάρα πολύ μικρή ηλικία είχα διαπιστώσει ότι είμαι ένα πολύ κοινωνικό παιδί/έφηβος/άνδρας με σαφέστατη κλίση στην τεχνολογία και την επικοινωνία (η κούνια έγερνε προς το έπιπλο του Η/Υ). Με τα χρόνια "εκμεταλλεύτηκα" κάθε τι που μου είχε δώσει αυτή η εμπειρία. Ενθουσιασμένος αρχικά για τη δουλειά μου, το στησιμό μου, τη ζωή μου γενικότερα...
Την προηγούμενη εβδομάδα ήρθε και πάλι μια τέτοια στιγμή, κρίσιμη. Διαπίστωσα ότι στον εργασιακό (και ευτυχώς μόνο εκεί) χώρο μου άλλη μια αλλαγή έφερνε τα πάνω-κάτω. Είναι η 4η φορά σε 6 χρόνια. Είναι άλλο ένα κλειστό 15μηνο που έρχεται να αλλάξει. Σε βαθύτερη ανάλυση είδα ότι οι γνώσεις και οι εμπειρίες μου έπρεπε να επιστρατευτούν και το έκαναν. Το έκαναν μάλιστα με τον καλύτερο τρόπο. Έλυσαν το πρόβλημα, βόλεψαν καταστάσεις, έσωσαν την εστία και άλλα τέτοια.
Όσο όλα αυτά "έτρεχαν" και εγώ έτρεχα πίσω από τη ζωή μου. Έτρεχα να προλάβω τη γαμημένη συνήθεια του να είμαι εκεί για να βοηθήσω, του να είμαι εκεί, επικοινωνιακός όσο ποτέ, για να οργανώσω/λύσω/πηδήξω ότι και όποιον δε μπορέσει να δεχθεί την αλλαγή και χαλάσει τη δουλειά μας.
Μετά ήρεμος, γύρισα σπίτι μου για να περάσω ένα ήσυχο ΣΚ. Ωραία!
Όσο χαλάρωνα και δε χρειαζόταν να μιλάω σε κανέναν ή καλύτερα δε χρειαζόταν να μιλάω με κάποιο τρόπο σε κάποιο μαλάκα που ήθελε ή δεν ήθελε κάτι, διαπίστωνα ότι όλο αυτό το διάστημα έκανα μια μεγάλη παπαριά. Σκότωνα τις δυνάμεις μου στο βομώ της ΑΕ, στα συμβολαία της... Ένιωσα όπως το λάδι της μηχανής, απαραίτητο αλλά αναλώσιμο και μάλιστα σύντομα. Το λάδι στη μηχανή το αλλάζεις ανά 7500 ή 15000 χιλιόμετρα. Αν θες το αφήνεις όμως και άλλο. Τότε η μηχανή δε δουλεύει τόσο καλά και το λάδι γίνεται όλο και πιο σκατένιο. Έτσι και η ψυχή μου...
Ευτυχώς ακόμη δε νιώθω να έχω χάσει κομμάτι του εαυτού μου, δε θέλω να γίνω ούτε πιο ζόρικος, ούτε πιο αδίστακτος. Ξέρω ότι και αυτό θα περάσει αλλά κάποια στιγμή πρέπει να γίνει και κάποια αλλαγή... και αυτή η στιγμή πλησιάζει!
*όταν κάτι σε έχει πειράξει και ακούς κανά τέτοιο τραγούδι δε θες να περάσεις μέσα από τοίχους; δε θες να τσακίσεις μερικούς;
Καλή εβδομάδα!
Παρασκευή 16 Ιανουαρίου 2009
Ποιό είναι το όριο (τελικά) ;
Μεταμεσονύκτιο post με rainbow υπόκρουση...
Μεγαλώνεις σιγά σιγά και διαπιστώνεις ότι οι επιλογές σου βρίσκονται σε ένα σταυροδρόμι που εσύ ο ίδιος τις οδήγησες ή το δημιούργησες. Πρωτογενώς αντιδράς σκεπτόμενος απλά "έλα μωρέ,έχω κάνει και καμία δυό παπαρίες αλλά κομπλέ...". Ως εδώ είσαι καλά,όλα ok,υπάρχει αύριο.
Παρένθεση - για κάθε μαλακία στη ζωή σου που: έθαψες - ξέχασες - δεν ανέφερες ποτέ κλπ, υπάρχει τουλάχιστον ένας άνθρωπος για να στη θυμίζει. - Τέλος παρένθεσης
Τότες λοιπόν συμβαίνει αυτό το κάτι και όλα έρχονται ανάποδα. Και αν όχι τελείως ανάποδα, ε, πλαγιάζουν βρε παιδί μου (πιο σκατά από τα ανάποδα).
Ξαφνικά διαπιστώνεις ότι πολλά χρόνια τώρα στη δουλειά σου είσαι πολύ καλός, το ξέρεις. Το έχεις γραπτώς! ΓΑΜΑΣ ρε παιδί μου,έχεις και την ηθική ικανοποίηση, νιώθεις ακέραιος.Τέλος. Πιο ξαφνικά σε υποχρεώνουν να διαπιστώσεις ότι οι περισσότεροι είναι πουτάνας γιοί, τώρα πρέπει να καλύψεις το κενό που δημιούργησαν διώχνοντας τον προϊστάμενό σου (που μέχρι πριν 1 χρόνο τον κυνηγούσαν για να έρθει να δουλέψει!!!!). Μετά ακολουθεί ο παραπάνω, που ενώ τον ξέρεις και αυτόν χρόνια πρέπει να του αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας και κάνεις για αυτή τη δουλειά. Αυτό το λέμε "περίοδος αξιολόγησης"... Διαρκεί ένα μήνα και μισό με την παράταση αφού ποτέ 2 Έλληνες δεν κατάφεραν να είναι στην ώρα τους (ένας , ένας κάτι γίνεται). Τραγωδία!
Το κεφάλι ψηλά!!!" Τα έχεις ξαναπεράσει ρε κλαψιάρη,προχώρα και μη μιλάς..." μονολογείς.
Ως λογικός άνθρωπας λες να πας για ένα καφέ ρε παιδί μου, να χαλαρώσεις... Όλα Ok! Τηλεφωνάκι, rdvδάκι , κομπλαδούρες! Δεν είναι ώρα για γκόμενες, ούτε ψαγμένα πράγματα. Θες φίλο, γνωριμία ετών, όποιον μπορεί να σε κάνει να νιώσεις πιο καλά, όποιον εκτιμάς ότι "ναι ρε παιδί μου,οι επιλογές και οι απόψεις του είναι πολύ κοντά σε εμένα"...Κοινώς θέλω κάποιον να συμφωνεί μαζί μου. Και πέρνεις μια πολύ καλή φίλη σου.
-Καφέ...
-Πεινάω...
-Μπυραρία;;;
-Φύγαμε!!!
Ήδη όλα πάνε πιο καλά! Η παρέα, ο άερας, η οδήγηση...κάτι σε κάνει να νιώθεις ήδη καλύτερα. Σώπα όμως,είναι νωρίς...
Συζητάς, σε καταλαβαίνει (μπύρα 1), όλα καλά...
Το κόβεις....Ντροπή είναι στη τελική, ρωτάς για εκείνη, μοιράζεσαι στιγμές... Και ως γυναίκα έχει να πει τόσα περισσότερα, τώρα θέλει και τη γνώμη σου (μπύρα 2). Έχει και εκείνη θέμα, θέλει να χωρίσει... Σκατά σκέφτεσαι όλοι μας κάτι έχουμε, τα ρίχνεις στη νέα χρονιά, στον ανάδρομο Ερμή, στο μάτι...κάπου! Τελικά, το θέμα πάει σιγά σιγά εκεί που φοβάσαι... αρέσεις σε μια πολύ καλή σου φίλη (στη 1/3--->33,3%--->πακέτο!). Ερωτήσεις βροχή, χαρά γέλια και τελικά δεν είσαι σίγουρος "μπα,μαλακίες σκέφτομαι" , "τι χαζός που είμαι,πως θα μπορούσε μετά από 8 χρόνια;" , "είμαι τραγικός;" .
Σκάει βόμβα, συζητήσεις για σεξουαλικά, στο σκάει ότι δεν πάει καλά (2 φορές το μήνα!) , παραγγέλνεις αμέσως μπύρα 3. "Αυτή τη μπύρα και φεύγουμε ε;". Κάτι δεν πάει καλά, γιατί έχουν έρθουν 2 σερβιτόρες και ζητάνε να τις πληρώσεις;;; Πόση ώρα έχει περάσει ηλίθιε; 5μιση ώρες... Ω Θεοί! Μπύρα 4...
Αποδράς με φτηνή διακιολογία "...έχω και λίγη δουλίτσα στο σπίτι ακόμα...", σε κοιτά στραβά, έχει το ύφος εγώ-σε-γέννησα-μαλάκα. Νιώθεις περίεργα... Στο βάθος των ματιών της διακρίνεις όμως και το μου-αρέσει-η-αμηχανία-σου-έχω-πιέι-4-μπύρες. Σκόρπιες σκέψεις...γιατί σε εμένα;έπρεπε να είχα δει κάτι νωρίτερα;ποτέ δεν πήγα να εξομολογηθώ,πρέπει πλέον;αντί για προξενιά μήπως έπρεπε να μη γίνεις φίλος μαζί της πολλά χρόνια πριν;
Τώρα τη γυρνάς σπίτι, είναι όλα Ok! Είσαι βγαλμένος ΡΕ,δεν έχεις θέμα με αυτά...άντε πιά!
Σκατά! Φιλί στο μάγουλο και λες όλα πήγαν καλά (να μη μου είχε πει και καθοδόν ότι πέρασε υπέροχα και ήταν η καλύτερη έξοδος της χρονιάς μέχρι στιγμής).... Μπά... Γυρίζει,σφιχτεί αγκαλία, πολύ σφιχτή,βόας! Και πάλι φιλί στο μάγουλο και πολλά υποσχόμενο καληνύχτα.
Γυρνάς, τώρα είναι χρήσιμο το cd των AcDc, σκέφτεσαι τα ίδια...έχασα μια φίλη;αν πάρει τηλ αύριο δεν απαντώ,θα έχω meeting κλπ. Αυτό που ξέρω είναι ότι δε μπορώ να κάνω κάτι μαζί της,ποτέ! Αυτό που δεν ξέρω είναι γιατί είμαι φίλος της; Ήμουν με άλλη όταν τη γνώρισα;ούτε που θυμάμαι.
Πολύ πράμα ρε παιδί μου για μερικές ώρες...πάρα πολύ! Ανάμεικτα συναισθήματα. Αδύνατον να αποκωδικοποιήσω τι συνέβει, να προβλέψω τι θα συμβεί... Περιέργως,δε θέλω να ξανάρθει τέτοια μέρα.
-----------------------------
Αγαπητές αναγνώστριες:
1.Πόσο κέφι πια με 4 μπύρες (των 330ml και 8 βαθμών) ;
2.Γιατί;
3.Οι έφηβοι μετά το πέρας 10 ετίας τίνουν να: παχαίνουν - μια γενικότερη ασχήμια κλπ , αν θέλετε κάτι μη το κρατάτε για την άλλη δεκαετία.
Φίλοι αναγνώστες:
1.Όλες οι γυναίκες διαθέτουν ειδικό μηχανισμό που κάνει τα ματάκια,ματούλια, ματάρες τους να λάμπουν σαν να θέλουν να σου πουν κάτι. Εμείς δεν έχουμε και όποιος το δοκιμάσει θα τυφλωθεί σε μια πολύ άβολη στιγμή, εγώ σας το είπα...
2.Μα γιατί;
3.Για όσους τουλάχιστον πιστεύουν στη φιλία μεταξύ αντρών και γυναικών: Ποτέ μη λες ποτέ!
Τελικά, τι είναι επιλογές; Η στιγμιαία κρίση που νομίζεις ότι θα κρατήσει μια ζωή; Μια συνεχώς τροφοδοτούμενη κατάσταση; Συνήθεια; Τίποτα.... Τραγωδία!
Αφιέρωση:
Μεγαλώνεις σιγά σιγά και διαπιστώνεις ότι οι επιλογές σου βρίσκονται σε ένα σταυροδρόμι που εσύ ο ίδιος τις οδήγησες ή το δημιούργησες. Πρωτογενώς αντιδράς σκεπτόμενος απλά "έλα μωρέ,έχω κάνει και καμία δυό παπαρίες αλλά κομπλέ...". Ως εδώ είσαι καλά,όλα ok,υπάρχει αύριο.
Παρένθεση - για κάθε μαλακία στη ζωή σου που: έθαψες - ξέχασες - δεν ανέφερες ποτέ κλπ, υπάρχει τουλάχιστον ένας άνθρωπος για να στη θυμίζει. - Τέλος παρένθεσης
Τότες λοιπόν συμβαίνει αυτό το κάτι και όλα έρχονται ανάποδα. Και αν όχι τελείως ανάποδα, ε, πλαγιάζουν βρε παιδί μου (πιο σκατά από τα ανάποδα).
Ξαφνικά διαπιστώνεις ότι πολλά χρόνια τώρα στη δουλειά σου είσαι πολύ καλός, το ξέρεις. Το έχεις γραπτώς! ΓΑΜΑΣ ρε παιδί μου,έχεις και την ηθική ικανοποίηση, νιώθεις ακέραιος.Τέλος. Πιο ξαφνικά σε υποχρεώνουν να διαπιστώσεις ότι οι περισσότεροι είναι πουτάνας γιοί, τώρα πρέπει να καλύψεις το κενό που δημιούργησαν διώχνοντας τον προϊστάμενό σου (που μέχρι πριν 1 χρόνο τον κυνηγούσαν για να έρθει να δουλέψει!!!!). Μετά ακολουθεί ο παραπάνω, που ενώ τον ξέρεις και αυτόν χρόνια πρέπει να του αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας και κάνεις για αυτή τη δουλειά. Αυτό το λέμε "περίοδος αξιολόγησης"... Διαρκεί ένα μήνα και μισό με την παράταση αφού ποτέ 2 Έλληνες δεν κατάφεραν να είναι στην ώρα τους (ένας , ένας κάτι γίνεται). Τραγωδία!
Το κεφάλι ψηλά!!!" Τα έχεις ξαναπεράσει ρε κλαψιάρη,προχώρα και μη μιλάς..." μονολογείς.
Ως λογικός άνθρωπας λες να πας για ένα καφέ ρε παιδί μου, να χαλαρώσεις... Όλα Ok! Τηλεφωνάκι, rdvδάκι , κομπλαδούρες! Δεν είναι ώρα για γκόμενες, ούτε ψαγμένα πράγματα. Θες φίλο, γνωριμία ετών, όποιον μπορεί να σε κάνει να νιώσεις πιο καλά, όποιον εκτιμάς ότι "ναι ρε παιδί μου,οι επιλογές και οι απόψεις του είναι πολύ κοντά σε εμένα"...Κοινώς θέλω κάποιον να συμφωνεί μαζί μου. Και πέρνεις μια πολύ καλή φίλη σου.
-Καφέ...
-Πεινάω...
-Μπυραρία;;;
-Φύγαμε!!!
Ήδη όλα πάνε πιο καλά! Η παρέα, ο άερας, η οδήγηση...κάτι σε κάνει να νιώθεις ήδη καλύτερα. Σώπα όμως,είναι νωρίς...
Συζητάς, σε καταλαβαίνει (μπύρα 1), όλα καλά...
Το κόβεις....Ντροπή είναι στη τελική, ρωτάς για εκείνη, μοιράζεσαι στιγμές... Και ως γυναίκα έχει να πει τόσα περισσότερα, τώρα θέλει και τη γνώμη σου (μπύρα 2). Έχει και εκείνη θέμα, θέλει να χωρίσει... Σκατά σκέφτεσαι όλοι μας κάτι έχουμε, τα ρίχνεις στη νέα χρονιά, στον ανάδρομο Ερμή, στο μάτι...κάπου! Τελικά, το θέμα πάει σιγά σιγά εκεί που φοβάσαι... αρέσεις σε μια πολύ καλή σου φίλη (στη 1/3--->33,3%--->πακέτο!). Ερωτήσεις βροχή, χαρά γέλια και τελικά δεν είσαι σίγουρος "μπα,μαλακίες σκέφτομαι" , "τι χαζός που είμαι,πως θα μπορούσε μετά από 8 χρόνια;" , "είμαι τραγικός;" .
Σκάει βόμβα, συζητήσεις για σεξουαλικά, στο σκάει ότι δεν πάει καλά (2 φορές το μήνα!) , παραγγέλνεις αμέσως μπύρα 3. "Αυτή τη μπύρα και φεύγουμε ε;". Κάτι δεν πάει καλά, γιατί έχουν έρθουν 2 σερβιτόρες και ζητάνε να τις πληρώσεις;;; Πόση ώρα έχει περάσει ηλίθιε; 5μιση ώρες... Ω Θεοί! Μπύρα 4...
Αποδράς με φτηνή διακιολογία "...έχω και λίγη δουλίτσα στο σπίτι ακόμα...", σε κοιτά στραβά, έχει το ύφος εγώ-σε-γέννησα-μαλάκα. Νιώθεις περίεργα... Στο βάθος των ματιών της διακρίνεις όμως και το μου-αρέσει-η-αμηχανία-σου-έχω-πιέι-4-μπύρες. Σκόρπιες σκέψεις...γιατί σε εμένα;έπρεπε να είχα δει κάτι νωρίτερα;ποτέ δεν πήγα να εξομολογηθώ,πρέπει πλέον;αντί για προξενιά μήπως έπρεπε να μη γίνεις φίλος μαζί της πολλά χρόνια πριν;
Τώρα τη γυρνάς σπίτι, είναι όλα Ok! Είσαι βγαλμένος ΡΕ,δεν έχεις θέμα με αυτά...άντε πιά!
Σκατά! Φιλί στο μάγουλο και λες όλα πήγαν καλά (να μη μου είχε πει και καθοδόν ότι πέρασε υπέροχα και ήταν η καλύτερη έξοδος της χρονιάς μέχρι στιγμής).... Μπά... Γυρίζει,σφιχτεί αγκαλία, πολύ σφιχτή,βόας! Και πάλι φιλί στο μάγουλο και πολλά υποσχόμενο καληνύχτα.
Γυρνάς, τώρα είναι χρήσιμο το cd των AcDc, σκέφτεσαι τα ίδια...έχασα μια φίλη;αν πάρει τηλ αύριο δεν απαντώ,θα έχω meeting κλπ. Αυτό που ξέρω είναι ότι δε μπορώ να κάνω κάτι μαζί της,ποτέ! Αυτό που δεν ξέρω είναι γιατί είμαι φίλος της; Ήμουν με άλλη όταν τη γνώρισα;ούτε που θυμάμαι.
Πολύ πράμα ρε παιδί μου για μερικές ώρες...πάρα πολύ! Ανάμεικτα συναισθήματα. Αδύνατον να αποκωδικοποιήσω τι συνέβει, να προβλέψω τι θα συμβεί... Περιέργως,δε θέλω να ξανάρθει τέτοια μέρα.
-----------------------------
Αγαπητές αναγνώστριες:
1.Πόσο κέφι πια με 4 μπύρες (των 330ml και 8 βαθμών) ;
2.Γιατί;
3.Οι έφηβοι μετά το πέρας 10 ετίας τίνουν να: παχαίνουν - μια γενικότερη ασχήμια κλπ , αν θέλετε κάτι μη το κρατάτε για την άλλη δεκαετία.
Φίλοι αναγνώστες:
1.Όλες οι γυναίκες διαθέτουν ειδικό μηχανισμό που κάνει τα ματάκια,ματούλια, ματάρες τους να λάμπουν σαν να θέλουν να σου πουν κάτι. Εμείς δεν έχουμε και όποιος το δοκιμάσει θα τυφλωθεί σε μια πολύ άβολη στιγμή, εγώ σας το είπα...
2.Μα γιατί;
3.Για όσους τουλάχιστον πιστεύουν στη φιλία μεταξύ αντρών και γυναικών: Ποτέ μη λες ποτέ!
Τελικά, τι είναι επιλογές; Η στιγμιαία κρίση που νομίζεις ότι θα κρατήσει μια ζωή; Μια συνεχώς τροφοδοτούμενη κατάσταση; Συνήθεια; Τίποτα.... Τραγωδία!
Αφιέρωση:
Πέμπτη 15 Ιανουαρίου 2009
Καλή τύχη!
Ευχηθείτε μου Καλή Τύχη, θα τη χρειαστώ...
Αν πιάσει και όταν πίασει θα σας πω και τα υπόλοιπα, αν δεν πιάσει....τη γαμήσαμε,απλώς (και τότε θα σας πω ακόμα περισσότερα - έτσι εξηγώ και τον πληθυντικό στο "τη γαμήσαμε").
*Δεκτές και πιστωτικές κάρτες, δωρεές, μανταλάκια, μπουκάλια κλπ.
Αν πιάσει και όταν πίασει θα σας πω και τα υπόλοιπα, αν δεν πιάσει....τη γαμήσαμε,απλώς (και τότε θα σας πω ακόμα περισσότερα - έτσι εξηγώ και τον πληθυντικό στο "τη γαμήσαμε").
*Δεκτές και πιστωτικές κάρτες, δωρεές, μανταλάκια, μπουκάλια κλπ.
Τρίτη 13 Ιανουαρίου 2009
2009, έτος αλλαγής
Χρόνια σου Πολλά επισκέπτη! Καλή Χρονιά με Υγεία και όλα τα άλλα θα έρθουν. Δηλαδή λεφτά,επιτυχία,χαρά τα έχεις ήδη στο τσεπάκι. Και όμως...ακόμη κάτι ανικανοποίητο υπάρχει μέσα σου.Γιατί;
Μήπως επειδή όλα αυτά τα έχεις ξαναδεί; Όχι μη σε πιάνει πανικός,φέτος θα είναι καλύτερα. Το λένε όλες οι προβλέψεις... Αρκεί να βάλεις ένα στόχο. Εγώ είπα το 2008 να κόψω το τσιγάρο. Δεν το έκοψα αλλά δεν πειράζει είχα κάτι να κυνηγάω και να με κυνηγά(ει). Ήταν ωραία, εκτός από το ότι το είχα πει σε μερικούς φίλους (που επίσης καπνίζουν) και κάθε φορά που το άναβα με κοιτούσαν υποτιμητικά και έλεγαν τις κλισέ ηλίθιες ατάκες... (-Από τα κομμένα;;; ).
Είχα όμως ένα στόχο, είχα και τις τύψεις που ως σωστός Έλληνας πρέπει να έχεις κάθε μέρα. Γιατί πήγες το αμάξι για service και τώρα επειδή βαριέσαι ή ξύπνησες αργότερα το πας με πρώτη από το χειρότερο δρόμο της περιοχής σου, αυτόν με τις 2009 λακούβες. Γιατί δεν έδωσες ψιλά στον μετανάστη που πουλάει μπανάνες 13/12 μήνες του χρόνου στο φανάρι! Γιατί πήρες δώρα την τελευταία Κυριακή και ενώ ήξερες ότι ήταν μαλακίες, είπες ότι τα έψαξες πολύ και για τον κάθε έναν ξεχωριστά (και εσύ άθλιε που έστειλες άλλον,είσαι στην ίδια και χειρότερη κατηγορία).
Με όλα αυτά αποφάσισα ότι και για το 2009 πρέπει να βάλω ένα στόχο. Όχι αναγκαστικά δύσκολο ή άπιαστο, απλώς ένα στόχο.
Λέω να κόψω το τσιγάρο φίλοι μου...
(δείχνει αδυναμία χαρακτήρα είπε μια κυρία....)
Μήπως επειδή όλα αυτά τα έχεις ξαναδεί; Όχι μη σε πιάνει πανικός,φέτος θα είναι καλύτερα. Το λένε όλες οι προβλέψεις... Αρκεί να βάλεις ένα στόχο. Εγώ είπα το 2008 να κόψω το τσιγάρο. Δεν το έκοψα αλλά δεν πειράζει είχα κάτι να κυνηγάω και να με κυνηγά(ει). Ήταν ωραία, εκτός από το ότι το είχα πει σε μερικούς φίλους (που επίσης καπνίζουν) και κάθε φορά που το άναβα με κοιτούσαν υποτιμητικά και έλεγαν τις κλισέ ηλίθιες ατάκες... (-Από τα κομμένα;;; ).
Είχα όμως ένα στόχο, είχα και τις τύψεις που ως σωστός Έλληνας πρέπει να έχεις κάθε μέρα. Γιατί πήγες το αμάξι για service και τώρα επειδή βαριέσαι ή ξύπνησες αργότερα το πας με πρώτη από το χειρότερο δρόμο της περιοχής σου, αυτόν με τις 2009 λακούβες. Γιατί δεν έδωσες ψιλά στον μετανάστη που πουλάει μπανάνες 13/12 μήνες του χρόνου στο φανάρι! Γιατί πήρες δώρα την τελευταία Κυριακή και ενώ ήξερες ότι ήταν μαλακίες, είπες ότι τα έψαξες πολύ και για τον κάθε έναν ξεχωριστά (και εσύ άθλιε που έστειλες άλλον,είσαι στην ίδια και χειρότερη κατηγορία).
Με όλα αυτά αποφάσισα ότι και για το 2009 πρέπει να βάλω ένα στόχο. Όχι αναγκαστικά δύσκολο ή άπιαστο, απλώς ένα στόχο.
Λέω να κόψω το τσιγάρο φίλοι μου...
(δείχνει αδυναμία χαρακτήρα είπε μια κυρία....)
Τετάρτη 1 Οκτωβρίου 2008
Motivation in Workplace
Όλοι έχουμε ακούσει και ξέρουμε τη μαρκετινίστικη αυνανιά "θες κίνητρο για να γίνεις καλύτερος στη δουλειά σου". Μα τι λες καλέ μου κόπανε; Ποτέ και σε καμία δουλειά δεν έτυχε να σου πουν στα ίσια "θες παραπάνω λεφτά για να κάνεις καλύτερα αυτή τη δουλειά" (αν σας το έχουν πει, να έρθω και εγώ εκεί που σας το είπαν).
Έτσι λοιπόν σιγά σιγά άρχισε το παραμύθι με το motivation... Αλλιώς ό,τι μαλακία σκέφτεται ο καθένας να την λέει (αυτό το λέμε brainstorming στα meetings και όταν ήμασταν παιδιά το λέγαμε "τσαμπουνάμε μαλακίες")... Το αποτέλεσμα όλων αυτών πάντα είναι:
- Μια άχρηστη παροχή προς το προσωπικό, όπως σαπουνάκι κλειστό σε σελοφάν πλέον και όχι κοινό σαπούνι και μάλιστα κοινόχρηστο . Έτσι ο εργαζόμενος θα νιώθει μοναδικός και πιο καθαρός. Άρα θα μπορούμε να τον πηδάμε καλύτερα τώρα που είναι καθαρούλης... Για να μη σχολιάσω το πόσο σαπούνι θα πάει χαμένο...
Anyway, επειδή δε θέλω να πω όλες τις βλακείες που άκουσα (μη μας κλέψουτε και τις ιδέες...) , περνάω στην εναλλακτική εφαρμογή του motivation in workplace.
Έτσι λοιπόν σιγά σιγά άρχισε το παραμύθι με το motivation... Αλλιώς ό,τι μαλακία σκέφτεται ο καθένας να την λέει (αυτό το λέμε brainstorming στα meetings και όταν ήμασταν παιδιά το λέγαμε "τσαμπουνάμε μαλακίες")... Το αποτέλεσμα όλων αυτών πάντα είναι:
- Μια άχρηστη παροχή προς το προσωπικό, όπως σαπουνάκι κλειστό σε σελοφάν πλέον και όχι κοινό σαπούνι και μάλιστα κοινόχρηστο . Έτσι ο εργαζόμενος θα νιώθει μοναδικός και πιο καθαρός. Άρα θα μπορούμε να τον πηδάμε καλύτερα τώρα που είναι καθαρούλης... Για να μη σχολιάσω το πόσο σαπούνι θα πάει χαμένο...
Anyway, επειδή δε θέλω να πω όλες τις βλακείες που άκουσα (μη μας κλέψουτε και τις ιδέες...) , περνάω στην εναλλακτική εφαρμογή του motivation in workplace.
- Κλιμακωτά χαστούκια. Η ιδέα είναι απλή στη σύλληψή της (και στην επικείμενη δική σας σύλληψη από την ασφάλεια του κτηρίου ή ,χειροτερα, της αστυνομίας): 3 χαστούκια ανά κλιμάκιο παραπάνω από εσάς. Το παρόν είναι εξαιρετικής σημασίας σε χαμηλόβαθμους αφού μέχρι να φτάσεις σε Γενικούς ή καλύτερα Δ.Σ. μπορεί να ρίξεις και 54 χαστούκια.
- Ομοίως σε κλωτσιές - φάπες και λοιπά.
- Sex κατά εντολή. Όχι αυτό που νομίζεις!!! Δεν έχεις καμία συμμετοχή παρά στην επιλογή του ζεύγους. πχ: Γενικός με τη πιο φλόμπα που υπάρχει... Καλό;;; Η επιλογή θα είναι καθαρά δική σου! Σκέψου το!
- Καταστροφή Η/Υ (όλοι το έχουμε σκεφτεί κάποια στιγμή). Η χρέωση στο ΙΤ, μη γίνει και καμιά στραβή...
- Πακέτο των 100 χειρονομιών/ μήνα!!! ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ!!! Αναλυτικότερα 100 φορές το μήνα να μπορείς αντί απάντησης να κάνεις τα εξής: "στα @@ μου" - μούτζα κλπ.
Πέμπτη 25 Σεπτεμβρίου 2008
Greeklish...
Σίγουρα έχουμε την πιο πλούσια γλώσσα στον πλανήτη και σίγουρα υπάρχουν άπειρες λέξεις τις οποίες θα χρησιμοποιούν πάντα όλοι οι λαοί ακριβώς ως έχουν στην Ελληνική. Ωραία και;;;
Ε, και; Λίγο πολύ τα γνωρίζουμε όλοι (σίγουρα θα έχει κάνει και το STAR ένα ρεπορτάζ κάποιον Αύγουστο...).
Ποιές είναι όμως οι λέξεις που δε θα μεταφραστούν ΠΟΤΕ και σε καμία γλώσσα; Ακολουθεί λίστα...
*άσχετος ο τίτλος,έτσι;
Ε, και; Λίγο πολύ τα γνωρίζουμε όλοι (σίγουρα θα έχει κάνει και το STAR ένα ρεπορτάζ κάποιον Αύγουστο...).
Ποιές είναι όμως οι λέξεις που δε θα μεταφραστούν ΠΟΤΕ και σε καμία γλώσσα; Ακολουθεί λίστα...
- σκεμπές
- λεμές
- σουρουκλεμές
- τσουτσου-μπρουτσου (αν και κάποτε το έμαθα σε ένα Ινδό τεχνικό)
- μπαλότσα
- καργαδούρα
- σάρμελο
- ξεπλένης
- σαρδανάπαλος
- ο οξωαποδώ!
*άσχετος ο τίτλος,έτσι;
Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου 2008
ΞΕΠΟΥΛΑΩ!!!!
Επειδή ΔΕΝ ήρθε το τέλος του κόσμου πουλάω 2.345.243 και μισή κονσέρβες rio-mare (βλέπεις είχα προετοιμαστεί...).
Ξέρω ότι σας έλειψα 2 μήνες τώρα (μιλάω στον ένα και μοναδικό που μπορεί να διάβασε ή απλώς να πέρασε από το blog) αλλά ήμανε διακοπες!
Θα γίνω πιο τακτικός!
Θα γίνω και καλό παιδί...
Θα σταματήσω να τρώω τα νύχια μου...
Θα κόψω το τσιγάρο...
Ξέρω ότι σας έλειψα 2 μήνες τώρα (μιλάω στον ένα και μοναδικό που μπορεί να διάβασε ή απλώς να πέρασε από το blog) αλλά ήμανε διακοπες!
Θα γίνω πιο τακτικός!
Θα γίνω και καλό παιδί...
Θα σταματήσω να τρώω τα νύχια μου...
Θα κόψω το τσιγάρο...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)