Η μέρα που προσπάθησα να γίνω ρομαντικός....

....και πόσο δύσκολο τελικά είναι!

*πριν αρχίσω να εξηγηθώ ότι η ανάρτηση αυτή θα είναι ελλειπής αφού για ευνόητους λόγους πρόσωπα-περιοχές και λοιπά έχουν "ξηλωθεί" προς αποφυγή παρεξηγήσεων...*

Απόγευμα. Σχετικά νωρίς, μόλις έχω σχολάσει. Το έχω πάρει απόφαση από πριν, για την ακρίβεια από το προηγούμενο βράδυ. Δε ξέρω τι θα συναντήσω αλλά θα το κάνω... Δε με προβληματίζει. Καθόλου! Μου αρέσει να βάζω τον εαυτό μου σε τέτοιες διαδικασίες.

Ξέρω μόνο την οδό αλλά όχι αριθμό. Δεν πειράζει σιγά το πρόβλημα....θα την εντοπίσω. Έχω μύτη εγώ (και τι μύτη ε;; την έχω σπάσει δύο (2) φορές). Πολύ αποφασιστικά και ως άλλος star του σινεμά περπατώ άνετος προς το αυτοκίνητό μου (από πίσω παίζει 25 or 6 to 4 από chicago - το μέρος με τις τρομπέτες.... ο ήλιος είναι πλάγια πάνω από το δεξί χέρι μου) μπαίνω μέσα και κλείνω το ίδιο αποφασιστικά την πόρτα: Ντουπ! Έχω μαγκώσει το παλτό μου (κόβεται η μουσική απότομα και ακούγεται ήχος ελατηρίου!).

Οι "προμήθειες" είναι εκεί, στο δίπλα κάθισμα. Είναι αυτό που θα αφήσω για να με αναγνωρίσει.... Νιώθω περήφανος για τον εαυτό μου! Στο πανάκριβο gps μου (σπαστό δύο (2) τεμαχίων, κοινώς το παλιό μου κινητό με εξωτερική κεραία gps) βάζω την οδό και την περιοχή...

"υπολογίζεται η διαδρομή σας" λέει το route66 και τελικά βγάζει αποτέλεσμα 18 λεπτών διαδρομή...

Είμαι χαλαρός, οδηγώ άνετα και σκέφτομαι όλα τα σενάρια.... Ξαφνικά (αλλά όχι απρόσμενα) η Εθνική πήζει.... ο άνετος μαλάκας έχει μείνει αριστερά και δεν κουνάει καθόλου. Σκέφτομαι πόσο χρήσιμο θα ήταν ένα M60 στην οροφή του αυτοκινήτου για να πείθεις τους άλλους να σε αφήνουν να κάνεις δεξιά...

Τα καταφέρνω από παράδρομο και σύντομα είμαι πολύ κοντά... Μόλις 3 λεπτά! Ακούω τις οδηγίες του gps και οδηγώ....

"σε 50 μέτρα στρίψτε δεξιά"...
"τώρα στρίψτε δεξιά".... έλα όμως που έχει ένα απογορευτικό σαν το κεφάλι μου!!!
Δεν πειράζει παρακάτω... Τα ίδια....Επί 10 λεπτά η χαρτογράφηση του route66 είναι τελείως λάθος σε σχέση με τις μονοδρομήσεις της περιοχής! Πέφτουν καντήλια, δισκοπότηρα και ότι άλλο θες...συνοδεία prodigy και το their law που είναι ότι πρέπει για θυμό! Γαμώ το χάρτη γαμώ.....

Επιλογές----> πληροφορίες----> route66 mobile 7----> map Athens 2006 !!!

2006?????? Δεύτερος (2τερος) γύρος καντηλάκια....
Πάνω στα νεύρα μου και έξω από ένα γήπεδο της περιοχής πέφτω σε μια λακούβα πέρα από κάθε φαντασία... Κρατήρας κανονικός....gps στα πατώματα - νεύρα στον ουρανό.

**εδώ θέλω να ζητήσω συγνώμη από τον Κο Δήμαρχο, δεν εννοούσα όσα είπα για εσάς,το σόι σας και το σπίτι σας!**

Με τα πολλά βρίσκω την οδό. Έχω ηρεμήσει και όλες οι αισθήσεις είναι σε εγρήγορση! Έχω σχέδιο...Ξέρω τι αμάξι οδηγεί! Κάπου εκεί έξω από το σπίτι θα το δω! Θα αφήσω το αναγνωριστικό μου (θα χαράξω με κλειδί ένα Ζ - ο ηλίθιος!) και θα περιμένω αντιδράσεις!

Έχει ήδη νυχτώσει. Καλύτερα! Αυτές οι δουλειές θέλουν και λίγο σκοτάδι... Το στενό της είναι τεράστιο (αντιφατικό!). Πιάνει από ένα πολύ κεντρικό δρόμο μέχρι την Εθνική...δεν πειράζει,θα ψάξω! Κάνω 5-6 γύρους με το αυτοκίνητο, οι μονοδρομήσεις κάθε λίγο και λιγάκι μου γαμούν ότι έχω και δεν έχω... Πάω πάνω,κάτω,δεξιά,αριστερά.... Και........

Βρίσκω ΠΟΛΛΑ τέτοια αυτοκινητάκια!!! ΠΟΛΛΑ σημαίνει ότι στο δρόμο αυτό και σε άλλα 3-4 στενά εκεί κοντά βρήκα 7 στο σύνολο!!! ΕΦΤΑ!!!! Ψάχνω τρόπο να καταλάβω ποιό μπορεί να είναι...

Παρκάρω και το πιάνω με το πόδι (έχω ένα!).... Φούρνος! milko και κρουασάν βουτύρου. Στανιάρω με το φαγητό... τι ωραία! Σκέφτομαι πως αλλιώς θα μπορούσα να μάθω κάτι;;;

Εδώ χρειάζεσαι τσιγάρα! Είχα καπνό αλλά περπατώντας δε στρίβεις εύκολα!
Που να έχει περίπτερο...Στον κεντρικό φυσικά! Πάω τελείως τσιτομένος και βρίσκω μια πολύ συμπαθητική γιαγιούλα μέσα....
-Ένα prince μαλακό ,της λέω!
-Ναι λεβέντη μου, μου λέει....
Και πάει να πιάσει τα τσιγάρα πάνω και δεξιά της.... Έχετε δει χαμαιλεόντα να κάνει κίνηση...Ε! τόσο αργά....παρακολουθώ το ζαρωμένο χεράκι της και στα αυτιά μου ακούγεται Σπανουδάκης! Η ανάγκη για νικοτίνη χτυπάει κόκκινο (και κίτρινο και μπλέ)!

Χα! Παίρνω τηλέφωνο κοινή γνωστή που θα μπορούσε να δώσει info, η οποία όμως μου ρίχνει ΠΟΡΤΑ, όχι απλή, ασφαλείας! Καγκελόπορτα, την γκαραζόπορτα του Λάτση!!! Πέφτω χαμηλά, παρακαλώ! "Αυτά πρέπει να τα κάνεις μόνος σου" κλπ. "Μα δε μπορώ είναι φίλη μου" και λοιπές παπαριές....
[Παρένθεση-όταν ρωτάς μια γυναίκα για μια άλλη συνήθως νευριάζει. Όταν όμως είναι φίλες κολακεύεται και αυτή και θεωρεί ότι είσαι πολύ γλυκός που κάνεις όλα αυτά. Το παράδοξο είναι ότι ακόμα και έτσι δε σου λέει αυτό που θες... Τι να πεις και τι να πιείς;;;- Τέλος παρένθεσης]
Το ξαναπιάνω ποδαράτο προς τα κάτω...! Κινούμε έξυπνα και σαρώνω όλες τις οδούς.....ε και
κάπου εκεί γλυστράω....... Δίπλα στο πάρκο με ΣΑΦΕΣΤΑΤΗ πινακίδα ότι απαγορεύονται οι σκύλοι πατάω την τούρτα (σκατούλα κοινώς) και κουνάω σπαστικά τα χέρια μου για να πιαστώ από κάπου! Τζίφος.... Σκάω με τη μάπα σε BMW με συναγερμό!

***Έδω θέλω να παρακαλέσω τις αυτοκινητοβιομηχανίες να μη βάζουν τις σειρήνες μέσα στο καπό!!! Δεν κουφάθηκα απλώς...χέστηκα λέμε! Με το αυτί κολλημένο στο καπό που λειτουργεί σαν ηχείο και τη σειρήνα ακριβώς από κάτω.... ***

Συνέρχομαι από το σοκ και ακούω τα πάντα συνοδεία της σειρήνας... Παίρνω διακριτικά το μπούλο ενώ κάτι Πακιστανά σε γειτονικό πληντύριο αυτοκινήτων με ακολουθούν με το βλέμμα τους και έχουν κλάσει στο γέλιο με την πάρτη μου! Που φτάσαμε;;;, σκέφτομαι.

Στο στόχο μας όμως. Αφού καθάρισα το υπόδημα στα χορταράκια και μέχρι να σκάσει ο συναγερμός (τον οποίο άκουγα στο μυαλό μου όλο το βράδυ) πήγα στα διπλανά, παράλληλα στενά και κάτω από μια λάμπα είχα μια ακόμη αναλαμπή (τινγκ!!). Όταν είναι βράδυ δε ξεχωρίζεις τα μαύρα απο τα μπλέ ή τα μωβ και επειδή η τύχη μου είναι πολύ πουτάνα βρήκα και άλλα δύο (2). Σύνολο εννιά!

Κάνοντας γύρες και ενώ έχουν περάσει 2 ώρες σχεδόν, φρικάρω γιατί διαπιστώνω ότι εκτός από εμένα, που έχω λόγο να κάνω γύρω γύρω είναι και ένας γέρος με χαρακτηριστικό φωσφοριζέ μπουφάν που κάνει και αυτός γύρες.... Που πα ρε γέρο;;;

Καμία λύση άρα η απόφαση απλή! Όλα τα όμοια αυτοκίνητα θα πάρουν το αναγνωριστικό μου! ΜΟΥΑΧΑΧΑ!!! (τι μπινελίκι πρέπει να έφαγα την επομένη το πρωί...κανείς δε ξέρει)....
Την παράσταση κλέβω ενώ περπατώ με το gps στην τσέπη και λόγω της πολύ μικρής ταχύτητας (σε σχέση με το αυτοκίνητο) μιλάει όποτε θέλει... Ντράπηκα πολύ όταν έξω από φροντιστήριο της περιοχής και ενώ όλοι οι έφηβοι ήταν έξω πέρασα εγώ. Και είδαν ένα μαντράχαλο με παλτό να μη μιλάει και να ακουγέται από μια γυναικεία φωνή:

"γυρίστε πίσω, αν είναι δυνατό...", σαν παρωδία του Terminator πρέπει να ήμουν!

Το είπα και το έκανα τελικά. Έβαλα σε όλα! Έβγαλα και αναμνηστικές φωτογραφίες ενώ σταματούσα και γελούσα μόνος μου με τα τραγικά πράγματα που σκεφτόμουν για τον εαυτό μου! (αυτό το ξέρω ότι δεν είναι Normal αλλά με παρακολουθεί ψυχολόγος.ειλικρινά!τον βλέπω κάθε πρωί έξω από το σπίτι μου και όπου πάω βόλτα,αλλά μια μέρα θα τον πιάσω τον πούστη και θα μάθει....).
Που και που κανένας περαστικός, λίγος κόσμος σε μπαλκόνια είχα και το νου μου, μη φάμε και τίποτα ψιλές!!! Σταθερή αξία ο γέρος που πετύχαινα κάθε λίγο και λιγάκι...
Φεύγοντας, για να πάω να δω τον τραγικό αγώνα Παοκ - Ολυμπιακού, διαπίστωσα ότι υπάρχει ένα τεράστιο ελεύθερο parking εκεί όπου αν έψαχνα θα έβρισκά άλλα 17 τέτοια αυτοκινητάκια. Απογοήτευση....

****Καλές μου Κυρίες, επειδή που και που ή σπανίως ή καθόλου, εμείς οι άντριδοι κάνουμε κάτι τέτοια...χάθηκε ο κόσμος να έχετε ένα Lancia Y κίτρινο να βγάζει μάτι, να το βρούμε εύκολα;;;;;****
*****Πόσα τέτοια αυτοκινητάκια πούλησαν;;Πολύ πετυχημένο μοντέλο λέμε....*****

Και ξέρεις φίλε μου ποιό είναι το θέμα; Ότι ακόμη δε ξέρω αν έπιασε....
Και δε ξέρω αν θα το μάθω και ποτέ.... Το κέρατό μου, αφού αυτά δεν είναι για εμένα...

Τι θέλουμε, τελικά...;

Με αφορμή αυτό το κέιμενο που βρήκα στο πολύ καλό blog "Ζήστε" απαντώ για την επιθυμία των άντριδοι...

Κατά καιρούς όλοι έχουμε λάβει τα chain mails (απέλαση στους αποστολείς και θάνατος στους συγγραφείς) που αφορούν τη μάχη των δύο (2) φύλλων... Ok! Καταλάβαμε, είμαστε όλοι καταπιεσμένοι και γράφουμε τα παραπονά μας γιατί είμαστε κότες και δε τα λέμε όταν πρέπει. Και όχι μόνο είμαστε κότες αλλά και δειλές γιατί ακόμη και αν κάνουμε το παράπονο (άνδρες-γυναίκες) φροντίζουμε να το κάνουμε με αισχρό και ηλίθιο τρόπο. Όταν όμως γράφουμε έχουμε humor. Είμαστε οι καλοί και κερδίζουμε τον αναγνώστη, που τελικά νιώθει μια λύπηση για εμάς και τα όσα έχουμε τραβήξει... Άσε ρε!

Τα πράγματα είναι πιο απλά τελικά. Ίσως μόνο για εμένα; Μπορεί! Τουλάχιστον ξέρω τι θέλω, όχι γενικά και αόριστα, ειδικά και στοχευμένα (λάθος λέξη αλλά τη γουστάρω πολύ).

Θέλω, λοιπόν:

- Μια γυναίκα και όχι δύο (2), πολλά λέμε αλλά τελικά είμαστε μονογαμικοί μέχρι αηδίας. Παρένθεση, εδώ η αηδία έχει σημασία. Αν έχω αηδιάσει μαζί σου τότε, είμαι μαλάκας που είμαι ακόμη μαζί σου και θα κοιτάξω αλλού. Αν το κάνω ταυτόχρονα είμαι δύο (2) φορές μαλάκας.
- Να έχει humor και γενικότερα σπιρτάδα, δε με νοιάζει αν έχει οχτώ πτυχία και master. Μπορεί να καταλαβαίνει τι λέμε; Να καταλαβαίνω τι λέει; Τέλος...
- Να είναι νοικοκυρά! Κράξτε με!! Ε ναι ρε θέλω, δεν είπα να τρέχει με μια σκούπα αλλά να μπορεί να κάνει μια δουλειά, ένα φαί (δύο(2)). Βλέπω αν έχει ή δεν έχει χρόνο και δεν είμαι κουλός...Μπορώ και εγώ να κάνω ότι θες!
- Να έχει ενδιαφέροντα! Ένα χόμπυ, κάτι! Να μπορεί να μείνει δύο (2) μέρες μόνη της χωρίς να μιζεριάζει...έχουμε και δυολειά (2λειά), συμβαίνουν αυτά!
- Να ξέρει να ντυθεί! Εεεεε,κοπελιά το μπολερό δεν είναι ζακέτα,το έμαθα και ακόμη εγώ που βγήκα από την κοιλιά της μάνας μου με τζην!
- Να έχει μέτρο! Δε χρειάζεται να πάμε σε όλα τα μαγαζιά της Ερμού.... Για αυτό υπάρχουν οι βιτρίνες, βλέπεις και αποφασίζεις.
- Να μην κρατάει πράγματα για...αργότερα! Θες κάτι,πες το τώρα! Μετά θα το έχω ξεχάσει ή θα έχω πεθάνει!
- Να αγαπάει τα παιδιά και να τα βάζει πάνω από τον εαυτό της και από εμένα.
- Να μην κάνει μόνο ότι της λέει η μάνα της.
- Να μη γίνει σαν τη μάνα της!
- Να ενδιαφερθεί να μάθει ποιός είμαι και τι κάνω, ΟΧΙ για να με αλλάξει.Αν θέλει να με βελτιώσει, ευχαρίστως! Παρένθεση δύο (2): Δεν είναι βελτίωση να ακούς σκυλάδικα , έχω κλασσικές σπουδές (ψώνιο!!!!) στη μουσική! Δε θα σταματήσω να ακούω τη μουσική μου! Δεν είναι βελτίωση το να τρώω λιγότερο, μπορώ να τρώω πιο υγιεινά. Δεν είναι βελτίωση να βγαίνω έξω με 15 φίλες σου! Νιώθω σαν άγαλμα και μάλιστα ακέφαλο, πήγαινε μόνη σου, θα κάτσω σπίτι! Δεν είναι βελτίωση το να μη μιλάω όταν νιώθω κάτι, μπορώ απλώς να το πω καλύτερα... Τέλος παρένθεσης.
- Να έχει μια άποψη για την οικονομική διάσταση των πραγμάτων!!! 45€ για μανικιούρ είναι ΠΑΡΑ πολλά. Με 45€ τρώω μια εβδομάδα και όχι τα νύχια μου!
- Να είναι ανοιχτή σε νέα πράγματα... Μπορούμε να πάμε και αλλού εκτός από καφέ-φαγητό-σινεμά.
- Να μην έχει την απαίτηση να κοιμηθώ στις 23:00 μαζί της και να σηκωθώ στις 12:00 την Κυριακή! Αν θέλω θα το κάνω.... Μ'αρέσει να πίνω καφέ μόνος μου στο πάτωμα με το Mp3 μου....Κοιμήσου ελεύθερα και όσο θες!
- Να μη της περάσει ΠΟΤΕ η ιδέα ότι ζηλεύω! Αν σε πάρω 15 φορές τηλέφωνο είναι επειδή δεν απαντάς και απλώς ανησύχησα γιατί είμαστε άνθρωποι! Απά(ν)τησε και πες μου ότι είσαι στο Θιβέτ με τον Μπράντ Πιτ, μου αρκεί που είσαι καλά!
- Δε βλέπω φανατικά ποδόσφαιρο, όταν θελήσω να δω θα στο πω! Μπορείς να κάτσεις μαζί μου ή όχι.
- Sex, αν και εδώ όλα είναι απλά μπορείς να μου πεις ό,τι θες, όποτε θες. Αν μου πεις κάτι ένα χρόνο μετά θα είναι σίγουρα σε sms αφού ούτε στο τηλέφωνο θα απαντήσω αλλά ούτε και στο sms!
- Να μη λέει μεγάλα λόγια μέχρι να είναι απολύτως σίγουρη! Δεν κάνουμε διαγωνισμό σοφίας!
- Συμβίωση, όταν έρθει, αν έρθει...δεν είναι υποχρεωτικό! info: ροχαλίζω σαν τραίνο, συχνά ακούω μουσική μέσα στο σπίτι, θέλω ένα δικό μου χώρο εργαστήρι-αποθήκη, μου τι δίνουν τα άπλυτα πιάτα για αυτό έχω πλυντήριο, δεν κλείνω πόρτες γιατί μετά πέφτω πάνω τους, δε θα βρεις κλειδιά στις πόρτες - δεν έτυχε ποτέ να φοβάμαι μήπως ανοίξω την πόρτα απ'έξω και με δω γυμνό μέσα... (αυτό αλλάζει αλλά έχω χάσει τα κλειδιά), το ψυγείο δεν είναι άδειο αλλά δεν πρέπει να είναι τίγκα - ο χρόνος που ψάχνω στο ψυγείο της μάνας μου να βρω κάτι έχει φτάσει τις 16 ημέρες 3 ώρες και 12 λεπτά, τα οποία νιώθω ότι σπατάλησα άσκοπα! Τα πράγματά μου δε χρειάζονται ξεσκόνισμα, είναι μέσα σε θήκες και τακτοποιημένα πάντα! Αν τα πειράξεις θα το καταλάβω ακόμη και αν λείπω στην Κίνα... Ζήτα (και κάπα μη σου πω) να δεις ότι θες, δεν έχω να κρύψω κάτι (το πτώμα είναι στον κήπο εδώ και χρόνια).
- Γιατί να οδηγώ μόνο εγώ;;;;;;;;;;;;;

Αυτά και μάλλον είναι λίγα. Τα περισσότερα όλοι λένε ότι είναι εύκολα και όμως....

Εργένης, ο ορισμός

Καλή εβδομάδα και καλό σας μήνα! Μπήκαμε στο δεύτερο (2τερο) μήνα του έτους και στη δεύτερη (2τερη) μέρα του!

Διαβάζοντας το blog θα δείτε ότι κανονικά εγώ τώρα θα ήμουν σε άδεια και στη Θεσσαλονίκη.Ε λοιπόν δεν είμαι. Και δεν τρέχει και τίποτα...

Παρασκευή απόγευμα και σκέφτομαι τι να κάνω το ΣΚ αφού χάλασε το ταξιδάκι. Ενώ ετοιμάζομαι να κανονίσω ότι πιο αισχρό και κολασμένο διαπιστώνω ότι βαριέμαι φριχτά.... Πάλι έξω, ποτάκια, βλακείες λίγο φλερτ και και και... Ούστ! σκέφτομαι προς στιγμή και τελικά το πέρνω απόφαση. Αυτό το ΣΚ είναι για την πάρτη μου!

Συνοπτικά:
-Σάββατο: μεγάλη παρέα στο σκοπευτήριο και άπειρες χαμμένες ώρες - καπάκι καφεδάκι με φίλο και μετά σπίτι για αραξουά!
-Κυριακή: γήπεδο και ρίξαμε και 3άρα παρρακαλώ!!! (εμένα μου άρεσε το δεύτερο (2τερο) γκολ). Έλα μωρή Πανιωνάρα!!! (στη φίλη μανίτσα πολλά φιλιά αφού και ήθελε επιτέλους να πάει γήπεδο και είναι γουρλού)! Μετά από δύο (2) πακέτα πασατέμπο και καφέ, αναχώρηση για καφετέρια όπου και είδαμε το ντέρμπι! Ακολούθησε μπύρα και μετά σπίτι για Αθλητική Κυριακή! (φοβερή πάσα ο Diogo-(δυογο)-(2γο)).

Συνολικά, δεν έκανα τίποτα ουσιαστικό! Καμία δουλειά (και είχα παρακαλώ, σήμερα ήρθα στο γραφείο 06:30 για να τα βγάλω πέρα),κανένα πρόγραμμα! Στο ενδιάμεσο χτύπησαν δύο (2) τηλεφωνάκια από ενδιαφέρουσες φωνούλες που έφαγαν πόρτα (για την ακρίβεια η μια έφαγε βολές από Winchester στο αυτί και ποτέ δεν ξανακάλεσα πίσω και η άλλη την ατάκα "μολις γυρνάω από γήπεδο-πάω να δω το ματς!" - δεν περιμένω να με ξαναπάρουν αλλά δεν τρέχει μια...) αλλά κανένα από αυτή που περίμενα!

Έτσι περνάει ο καιρός, μάλλον ανούσια...

Του Καράμπελα...

Ψάχνω σε όλο το δυοδίκτυο (2δίκτυο) ποιός με έχει καταραστεί! Μετά τον Άρη πήρα και εγώ τα @@ του Καράμπελα και το ταξίδι μου στην ονειρεμένη Σαλόνικα έγινε καπνός....Ο λόγος γνωστός,δουλειά (πλέον δυολειά (2λειά))...

Θα έπρεπε κάποια στιγμή να έχω σκεφτεί ότι....πάει τρίτωσε το κακό αλλά από την αρχή του χρόνου είναι πολλά πλέον! Εχθές έβρισα αρκετά έως πολύ, την τύχη μου και τον Δία αλλά επειδή δεν έχει νόημα σταμάτησα και είπα "κάθε εμπόδυο (εμπό2) για καλό"...
Ευτυχώς, ο καλός συνονόματος φίλος αλλιώς γνωστός ως και "ψηλός" ήταν εκεί για να μας περάσει ο καημός... Συνεπώς μια ωραία βολτίτσα με τη μηχανή στην Αθήνα και μπυρίτσα στο Κολωνάκι (ου να χαθείς,θες και Κολωνάκι...) έφτιαξε τα πράγματα αρκετά! Πάντα η βόλτα με τη μηχανή κάνει καλό, ειδικά αν δεν την έχεις κάθε μέρα (παλιές καλές εποχές!) και δε νιώθεις αυτά τα 110 αλογάκια να γαργαλάνε τα σωθικά σου ακριβώς από κάτω σου...

Όλα καλά λοιπόν...τι να κάνεις;

A great plan...

...ή αλλιώς τι να κάνεις όταν έχεις πάαααρα πολύ δουλειά!

Συνοπτικά και σε λίστα για να μαθαίνουμε εύκολα:

1. Ξενύχτησε (εγώ άρχισα εχθές στις 02:30 (δύο και μισή) το ξημέρωμα και έβγαλα το 30% μέχρι τις 04:00 όπου και πήγα για ύπνο)
2. (δυο) Πιές καφέ - γαλλικό το βράδυ, φραπέ το πρωί. Όλα σκέτα.
3. Βρίζε όποιον σε πλησιάζει και θέλει οτιδήποτε
4. Άκου χαμηλά μουσική ή ραδιόφωνο
5. Πίνε νερό και φάε ένα γλυκό (αν και δεν είμαι φίλος με τα γλυκά σε τέτοιες φάσεις βοηθούν)
6. (ή αλλιώς 3 επί δύο (2)) Φτιάξε λίστα και σβήνε με μανία ότι τελειώνεις!
7. Μην έχεις άγχος δε βοηθά, καθόλου
8. Χαμήλωσε το contrast της οθόνης σου
9. Μακριά από το τηλέφωνο
10. Κάπνιζε ανά 2 (δύο) ώρες, καλύτερα κάπου έξω να πάρεις και αέρα. Ιδανικό το μπαλκόνι το βράδυ εκεί θα σου έρθουν οι καλύτερες ιδέες (ή θα το πάρεις απόφαση και θα φουντάρεις ;) )
11. Μη δεις Άρης - Πάοκ νωρίτερα, θα σε κουράσει αφού δεν έχει νόημα (ευτυχώς για φέτος τελείωσε)
12. Μην κοιτάς ρολόι κλπ, είναι η φάση που νομίζεις ότι το χωροχρονικό συνεχές έχει κάνει κάποιο λογικό άλμα (πσσσςςς!!! τι είπα/έγραψα ο άνθρωπας....). Αυτό πολλές το ακούμε και ως : "πότε πήγε 12 γαμώ το Δία;" - "πριν λίγο δεν ήταν 17:30;;" και άλλα τέτοια...
13. Που και που κλείνε τα μάτια και σκέψου κάτι ευχάριστο! (ό,τι γουστάρεις γενικά...ski- πιροσκί-τη Mariah Carey ;; )

Βεβαίως υπάρχουν άνθρωποι που δεν αντέχουν το ξενύχτι και εκεί δε μπορώ να βοηθήσω. Επίσης υπάρχουν άνθρωποι που δεν πίνουν καφέ (ή έτσι λένε)! Ούτε εκεί μπορώ να βοηθήσω αλλά θα κάνω μια προσπάθεια (μπορεί και δύο (2)). Επίσης υπάρχουν και άλλοι που δεν τους αρέσει η Carey, για αυτούς υπάρχουν δύο (2) λύσεις: 1. οφθαλμίατρος , 2. (δύο) ευθανασία!

Κάπως έτσι νιώθω πιο χαλαρός αφού ήρθα στο γραφείο από τις 08:00 και τώρα κάνω μόνο διορθώσεις, φυσικά το τιμημένο αρχείο θα φύγει αύριο στις 08:59:54 αφού το response time του mail server είναι 6sec και θα εμφανιστεί με λονδρέζικη ακρίβεια και συνέπεια στις 09:00:00 στα αφεντικά μου! Μέχρι τότε θα κάνω μικρές διορθώσεις πολύ άνετος και ήσυχος αφού όλοι ξέρουν ότι έχω δουλειά...

Ελπίζω να μη σκάσει και τίποτα άλλο αφού αύριο είναι μέρα χαλάρωσης. Μετά έχει ΣΚΔΤΤ*.... Σαλόνικα, σου 'ξανάρχομαι!

*ετοιμάστε απουσιολόγιο δεν υπάρχει περίπτωση να πλησιάσω υπολογιστή εκεί...

Almost there...

Με χαρά και συγκίνηση σας δηλώνω ότι έχω κλείσει σχεδόν 3 rdv....(δηλαδή δύο (2) και ένα)!! Ναι,ναι σχεδόν! Κανένα δεν έγινε μέχρι στιγμής και ήμουν τόσο έτοιμος (πάτα εδώ για ετοιμότητα και φθηνό σαλάμι), τόσο σίγουρος και τόσο γαμώ τα παιδιά (σας το έχω πει αυτό;;; ).

Για να μην πάει χαμένο όμως το απόγευμα και η καλή διάθεση καθώς και η τρομερή ενέργεια (ω ναι εχθές κοιμήθηκα 7 ολόκληρες ώρες) δέχθηκα να πιω καφέ με μια καθόλα χαρωπή και σχετικά νεόφερτη συνάδελφο! Υπήρξα ξεκάθαρος:
me: "αν θες πάμε καπάκια κάπου κοντά γιατί στις 21:00 έχει ματς..."
her: "α;"

**κάπου εδώ ξέχασα να σας πω ότι,ναι μεν είναι χαρωπή και καλοβαλμένη αλλά δε φυσάει καθόλου...ή έστω ελάχιστα, πες δύο (2) μποφόρ**

Μπορώ να πω ότι για τα δεδομένα της εντυπωσιάστηκα από την άνεση που είχε σε ορισμένες συζητήσεις/αναφορές που υποδήλωναν ύπουλο σκοπό.... Αναλυτικότερα (ή και αναλυτι-γιοτ):

1. αφού είναι να πάμε κοντά να πάμε με ένα αυτοκίνητο γιατί μετά φεύγει από Εθνική μπλαμπλαμπλαμπλα... (εκεί έφαγε γείωση)
2.(δύο) πήγε να κάτσει δίπλα και όχι απέναντι...
3. μέσα σε 4 λεπτά ρώτησε ποια είναι η τυχερή;;; (της είπα η Αθηνά Ωνάση αλλά δεν πήρε πρέφα...)

Και εδώ αρχίζει το καλό..... Σκέφτηκα να τα κάνω όλα πουτάνα!!! Μπέρδεψα γνωστές - φίλες - φλερτ και έφτιαξα την φανταστική γκόμενά μου! Της είπα ότι τη λένε Μαρουλία (και όχι μαρούλια που εγώ νόμιζα αρχικά) , έκανα περιγραφές που ευχόμουν να μη ξεχάσω σύντομα. Τη γνώρισα ενώ έκανε promotion στις μπαταρίες Varta και ήταν ντυμένη μπαταρία έξω από το Super Market που πηγαίνω (μόνο αν ακούσω ότι θα γίνει πόλεμος/σεισμός/πάρουμε πρωτάθλημα) αλλά αμέσως κατάλαβα ότι έχει ωραίο σώμα κλπ κλπ κλπ. Επί δύο (2) δεκάλεπτα έλεγα ότι να'ναι...
Στην απογοήτευσή της επάνω άρχισε να μου λέει και αυτή για τον πρώην της και πως παραλίγο να παντρευτούν (ρε παιδιά πως γίνεται αυτό;;; παραλίγο.... είναι κάτι σαν το offside;;; ).... Σε κάποια στιγμή έριξε και το Sweet Child o' Mine από Guns N' Roses (που αν και δεν είναι στις πρώτες προτιμήσεις μου η μπάντα - την εκτέλεση αυτή τη γουστάρω απεριόριστα) και εκεί σταμάτησα να την ακούω στα σίγουρα...
Πάνω στο solo (δλδ πάνω στο καλύτερο η ζωάρα) έριξε και την άκυρη ερώτηση:

Ζωάρα: - Η Μαρουλία πως και δε σε έχει πάρει τηλέφωνο;;;
me: (και ενώ προσπαθώ να μη γελάω με το Μαρουλία) - Έχει πάει, όπως σχεδόν κάθε απόγευμα στον Κένταυρο και ταΐζει τις πάπιες...
Ζωάρα: - Σοβαρά;;;;
me: - Όχι βρε είναι σε μια δουλειά και αυτή... (πωπω καλοβαλμένη και καλοβλαμμένη)

Μου είπε ότι δε φαίνομαι καθόλου έτσι και γενικότερα μπορώ να παρεξηγηθώ εύκολα ότι είμαι του ποδόγυρου (θα σε μαλώσω - θα σε μαλώσω)...
Κάπου εκεί πήρε απόφαση ότι θα είμαστε μόνο φίλοι με ένα συγκαταβατικό ύφος. Της έπιασα απαλά το χέρι και της είπα να μην αναφέρει τίποτα στη δουλειά γιατί δεν είμαι άνθρωπος που θέλει πολλά πολλά στο χώρο εργασίας. Συμφώνησε με τα δύο (2) ηλίθια ματάκια της να κάνουν μια κίνηση προς τα κάτω...

Φύγαμε αφού τόσο ο αγώνας αλλά και η πείνα μου με τραβούσαν προς το σπίτι...

-------------------------------------------
Συμπερασματικά:

1. Ευχαριστώ θερμά τη βασική πηγή έμπνευσής μου, ξέρει αυτή...
2. (δύο) Στον Κένταυρο δεν έχει παπάκια πια!
3. Είμαι και φαίνομαι
4. Δραματικό να βλέπεις 2 (δύο) φορές Άρης-ΠΑΟΚ σε μια εβδομάδα και ακόμη να πέφτει ξύλο
-------------------------------------------

Άσχετα:

Το βλογ τούτο υποστηρίζει ανοιχτά πλέον τα τσιγάρα Winston όχι για συγκεκριμένο λόγο αλλά ας πούμε ότι είναι φθηνά και κοινώς παραδεκτά!
Μόλις σκότωσα τα 3/4 ενός πυρέξ με σουφλέ...πότε λες να χωνέψω;;;

*hint: στα comments μάλλον θα γελάσω πιο πολύ!

Περίεργα πράγματα...

Για αρχή μια συγνώμη για τις απουσίες αλλά δύο (2) μέρες τώρα τρέχω και δεν φθάνω...
Και όχι μόνο δεν φθάνω αλλά δεν έχω και καμία βοήθεια! Η βοήθεια δεν είναι πάντα να σου κάνει κάποιος τη χ δουλειά ή να πάει εκεί αντί για εσένα. Πιο απλά πράγματα... Μπορεί ένα τηλέφωνο να σε βοηθήσει να χαλαρώσεις, μια καλή κουβέντα κλπ. Στον αντίποδα μέχρι στιγμής παρατηρώ ότι όλοι έχουν πάθει κάτι και συμπεριφέρονται και άσχημα... Γνωστοί και άγνωστοι! Από φίλη εχθές έφαγα ένα sms φωτιά... αλλά απάντησα κόσμια και κράτησα τη ψυχραιμία μου, μετά φεύγοντας από τη δουλειά και αφού περίμενα σε ένα τιμημένο φανάρι κανονικότατα έφαγα κάτι καντηλάκια από έναν κόπανο που ήθελε ντε και καλά να κάνω πιο μπροστά για να χωράει και αυτός από πίσω με το γαμημένο 18μετρο φορτηγό.... Και πως θα δω το φανάρι ρε μεγάλε;;; Κράτησα και εκεί την ψυχραιμία μου και έσπρωξα απλώς τα γυαλιά ηλίου λίγο πιο πάνω (αντί να τον θάψω σε διπλανό παρτέρι) γιατί ήμουν , είμαι και θα είμαι πολύ ψύχραιμος στο τιμόνι...

Σπίτι, ξέδωσα λίγο στο διάδρομο (620 θερμίδες λέει) και μετά το μπάνιο ήμουν καλύτερα. Κάπου εκεί μίλησα με τον μεγάλο αδερφό... Ω,ναι έχω έναν αδερφό (μεγαλύτερο) που συνήθως λείπει αφού είναι στο ΠΝ. Με τον αδερφό μου δεν έχουμε καμία σχέση και συχνά πιστεύω ότι δεν είναι πραγματικός μου αδερφός και κάποιος μας τον είχε αφήσει στην πόρτα. Άλλες φορές πιστεύω ότι είναι εξωγήινος και αν είναι και οι άλλοι έτσι δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε από δαύτους (μόνο μήπως βαρεθούμε μέχρι θανάτου αν έρθουν επίσκεψη).

Αποδείξεις:
- Δε μου μοιάζει καθόλου (δλδ δεν έχει βγει ομορφάντρας όπως εγώ)
- Δε γνωρίζει τίποτα από τεχνολογία (είναι ικανός να ρωτήσει πιο κουμπί πατάς για να βγάλεις φωτογραφία "το πάνω δεξιά με το δείκτη μαλάκα!πάντα εκεί είναι")
- Αν και ακούμε περίπου την ίδια μουσική , δεν έχει μέτρο, ρυθμό και γενικότερα όλες οι προσπάθειες να του μάθω κάτι πήγαν στον αγύριστο
- Δεν είναι επικοινωνιακός , καθόλου! Μουγκρίζει ή βγάζει άλλες άναρθρες κραυγές για να αντιληφθούμε την ύπαρξή του
- Δεν είναι καλός με τις γυναίκες (όχι στη συμπεριφορά αυτό δεν το ξέρω αλλά φαντάζομαι...)
- Δεν έχει humor (ενίοτε πετάει κάτι καφρίλες που αν τον ξέρεις καιρό ίσως να μην ξεράσεις)
- Δεν καπνίζει, ούτε ποτέ δοκίμασε
- Δεν βλέπει μπάλα (καλά ούτε εγώ πεθαίνω) αλλά δεν παίζει κιολάς (εγώ πεθαίνω)
- Δεν...
- Ούτε καν...
- Πως έγινε αυτό ρε γαμώ το φελέκι μου...;

Γενικότερα, μεγάλωσα σχεδόν σαν να μην έχω αδερφό αφού η βασική του ενασχόληση ήταν να διαβάζει βιβλία!!! (που πήγε όλη αυτή η μόρφωση, απορώ και από σίγμα καμιά φορά..). Μερικά χρόνια του τα έπρηζα να κάνουμε αυτό, να παίξουμε το άλλο, να φτιάξουμε κάτι (θυμάμαι ότι το σπιτάκι στο δέντρο το έφτιαξα μόνος και ήρθε να το δει μόνο και είπε: "μπορεί να πέσεις και να χτυπήσεις" , αν μου το έλεγε σήμερα θα απαντούσα "μπορεί να περάσουν 38 χρόνια και να μην κινηθείς από την πολυθρόνα")... Τίποτα!!!
Επίσης ποτέ δε θα ξεχάσω τη στιγμή του σεισμού με τον αδερφό μου...
Ακούω μουσική - βλέπει baywatch. Σεισμός...:
-me: σήκω σεισμός... (ενώ είμαι ήδη κάτω από την κάσα)
-bro: ...μήπως μας βαράν με τίποτα απ' έξω;;;
-me: ε ναι ρε μαλάκα,δεν είχαν που να βάλουν τους S300(θυμάστε αυτό το σκάνδαλο; ) και μας τους ρίχνουν...έλεος!

Μόνες στιγμές να ακούμε deep purple - rainbow - fogerty - black sabbath - uriah heep κλπ με τις ώρες...

Ε, ναι λοιπόν εχθές που μίλησαμε από ένα ρημάδι δορυφορικό τηλέφωνο (κάτι σαν walkie talkie δλδ) μου έλειψε - ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ - (αυτό για εμένα είναι πολύ σημαντικό αφού σπάνια μου λείπει κάποιος. Πολύ συχνά μου λείπει μια καλή μακαρονάδα όμως!) και πολύ θα ήθελα να αράζαμε μέχρι το πρωί και να ακούμε rockιες, ακόμη και αν δε λέγαμε τίποτα...

Α,ρε αδέρφι κατεστραμένο...τα λέμε σε 3 μήνες!!!

WTF???

View Larger Map

Αθλητικό Κέντρο Καβάλας Δύο (2)!!!
ok ότι πεις ρε γούγλη αλλά εκεί είναι ο Βόλος...
(και πριν βγει κανείς να πει για δρόμο,δεν υπάρχει Οδός Καβάλας εκεί γύρω...)

Συμπερασματικά:
1. Βόλος = Καβάλα Δύο (2)
2(δύο). Παλιά το Βόλο τον λέγανε Καβάλα
3. Πολύ παλιά, πριν δημιουργηθεί η Ευρωπαϊκή Ήπειρος ο Βόλος και η Καβάλα ήταν δίπλα.
4. Ακόμη και ο γούγλης κάνει λάθη
5. Βόλος - Καβάλα: 0 - δύο(2) σημειώσατε Δύο (2)
6. Το δύο (2) μου έχει γίνει ψύχωση

Όποιος ξέρει κάτι ας με δυοφωτίσει (2φωτίσει)...

-αν δε δουλεύει ο χάρτης πάνω κάντε copy-paste το link παρακάτω:

http://maps.google.com/maps?f=d&source=s_d&saddr=%CE%A4%CF%81%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B5%CF%89%CE%BD&daddr=39.376888,22.934968&hl=en&geocode=FZTZWAIdNvxdAQ%3B&mra=dme&mrcr=0&mrsp=1&sz=16&sll=39.376175,22.93587&sspn=0.010665,0.022745&ie=UTF8&ll=39.373687,22.931514&spn=0.021331,0.04549&z=15

Fair Play...

...και γιατί πρέπει να το μάθουν και οι γυναίκες!

Λόγοι:
1. καλές μου γυναίκες είστε το 70% του ανθρώπινου είδους
2. εμείς (οι άντριδοι i mean) είμαστε λίγο χαζοί
3. γιατί όχι;
4. μια κοινή δεοντολογία κάνει την επικοινωνία πιο εύκολη, όχι βαρετή
5. και εμείς πληγωνόμαστε με απλά καθημερινά πράγματα (μαχαίρια, κοπίδια, καρφίτσες)

Story
(συνδυάστε (συν2άστε δλδ) την παραπάνω λίστα με το κείμενο. Ο/Η καλύτερος/η θα κερδίσει μια μπύρα)

Πάω λοιπόν και εγώ εις νεόκτιστο καφέ στο μαγευτικό Αμαρούσιο. Και αφού παρκάρω κάθετα σε τοίχο και βγαίνω από το πορτ-μπαγκάζ (γαμάτο είναι στα ελληνικά), περπατώ προς την πλατεία (Οου γιες τη γνωστή στο σταθμό του ΗΣΑΠ). Μπουκάρω θεαματικά στο μαγαζί αφού πατάω το κασκόλ μου και κοντεύω να σκοτωθώ γιατί ποτέ δεν έμαθα πως δένει στο λαιμό (και γιατί είναι τόσο μακρύ ρε πούστη μου;;) σε αντίθεση με τις γραβάτες που τις δένω σε χρόνο dt. Όλα καλά, ο φίλτατος Μιχάλης έχει ήδη κάτσει στο καλύτερο τραπέζι (όχι για φλερτ αλλά απέναντι από την οθόνη που δείχνει το ματς). Δε βλέπει τίποτα από όσα έγιναν στην θεαματική είσοδό μου και έχει ένα ηλίθιο ύφος "βλέπωμπάλακαιτοματςειναιγιαφάπες"...

Κάθουμε!Τσουπ (δερμάτινη καρέκλα-85κιλά πάνω της)...
Και τότες βλέπω απέντιτι (απέναντι) μελανούρι εις διαδικασία παίζω με τα χειλάκια μου και το καλαμάκι... Μια ομορφία! Χαμογελό (και επειδή ως γνωστόν είμαι πανέμορφος και αντικειμενικός) γελά πίσω... Το αφήνω κατά μέρους διότι κάτι λέει ο άλλος και δεν ακούω...

-Ναι,φυσικά ,απαντώ
-Και μετά;;; ρωτά
-Ήρθαν οι μέλισσες, τι έλεγες;;

Κάπως βρίσκουμε το ρυθμό μας...Τότες το μωρέλι ξεδιπλώνεται (ξε2πλώνεται) και φθάνει εις ύψος του 1.70-1.75. Τακούνι ναι-ψηλό όχι.Περί τα 7cm. Πολύ δυναμικά περπατά προς το μέρος μου και κάπου εκεί χάνω την ψυχραιμία μου και φλιπάρω (Γαρδέλης speaking)... Τελικά πάει τουαλέτα (μπουου ξενέρα) και σκέφτομαι καλύτερα γιατί αν μου έλεγε κάτι θα απαντούσα χαρακτηριστικά:

- Γκμουυζζμμζ μμ;;;

Αν και φοβερός σε ατάκες και λοιπά που και που την πατάω. Κάπου εδώ είχαμε μια κίτρινη κάρτα (άσχετο). Το μωρέλι επιστρέφει και ρίχνει μια ματιά στο τραπέζι μας....και 3 sec αφού κάτσει εμφανίζουτε μαντράχαλος ο οποίος τη φιλά και τη χαϊδεύει (τον οποίο φυσικά και είχα διότι είμαι και γαμώ τα παιδιά...τουλάχιστον δύο (2) κατηγορίες κάτω από εμέ).
Και λεώ ρε κοπελιά προς τη όλο το σκηνικό;;; Αφού έχεις γκομενέο;; Γιατί δεν αφήνεις να δούμε καμιάν άλληνε;ε; Πάει το fair play...

Ημίχρονο! Αλλαγή και στας μπύρας...πλέον αντικρυστά με το φίλο,να πούμε και καμιά κουβέντα...Και εκεί που λέμε περί διαφόρων θεμάτων μου αποκρίνεται ακριβώς όπως είχα φανταστεί πριν:

-Μ: Γκμουυζζμμζ μμ;;;

Και μου δείχνει κάτι πίσω μου αθώα και χαζεμένα με το δαχτυλάκι του... Γυρνώντας βλέπω τη μάχη των Θερμοπυλών και το Λεωνίδα να παίζει φρίσμπι με την ασπίδα του!!! Κοινώς τα καταπληκτικά οπίσθια που είναι δίπλα στην κεφάλα μου και προτού απολάυσω τον χαμό των πρώτων 1300 Περσών γυρίζει και ρωτά ένα μέτριο (όλα και όλα,μέτριο προς μετριότατο) προσωπάκι αν μπορεί να πάρει την καρέκλα για να βάλει το παλτώ της...

Με χαρά απαντώ: ΒΕΒΑΙΩΣ! πολύ σίγουρος για τον εαυτό την ομορφιά μου και τα λαμπερά μαλλιά μου (λούσου 2 βδομάδες μετά και θα δεις!). Η πολύ σιγουριά όμως είναι που τα χαλάει όλα...Το γ@μίδι το κασκόλ έχει συστραφεί ως κοκορέτσι στην καρέκλα...

Δραματικό θέαμα: ηλίθιος (εγώ) αμήχανα προσπαθεί να ξεμπλέξει κασκόλ με στριφτό στο χέρι και μια γενικότερη αγαρμποσύνη να τον έχει καταλάβει...
Τελικά η συμπαθητική αφέλεια επιφέρει το πρώτο (λες και είχε και δεύτερο (2τερο)) καλό σχόλιο:

-ΜωρέλιΝοΔύο (νο2): Είσαι πολύ καλός!!!
-JD: ...και επιδέξιος...
-ΜωρέλιΝοΔύο (νο2): (γελάκι...)

Μετά άλλαξα πλευρά αφού είχαμε και δεύτερο (2τερο) ημίχρονο....

Συμπέρασμα: οι γυναίκες δεν έχουν ιδέα του fair play καθώς επίσης και τα κασκόλ, που σίγουρα ανακάλυψαν γυναίκες (και μπορείς να γίνεις ρόμπα εύκολα)!!! Επίσης και Άρης και ΠΑΟΚ δεν έχουν ιδέα για το fair play...

Σπουδή (μια προσφορά από εμέ σε όλους τους άντριδοι!):

http://www.uefa.com/uefa/aboutuefa/committespanels/panel=128.html

Δε βγαίνω μάνα μου...

...και πως να βγω δηλαδή; Ποιός από εσάς τη βγάζει έτσι άνετα; Κατ'αρχήν για να τη βγάζεις έτσι άνετα σημαίνει δύο (2) πράγματα: ή την έχεις πολύ μεγάλη ή είσαι επιδειξίας. Όχι ρε παιδιά ειλικρινά μπορεί να είμαστε η γενιά των 700€ αλλά δεν είναι εκεί το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι ότι θέλουμε να τα κάνουμε και όλα με αυτά τα 700€. Κάτσε ρε φίλε, στάσου μύγδαλα, ΔΕΝ υπάρχει τίποτα άλλον να κάνεις από το να δίνεις 10€ για ένα ποτό; Πιες το σπίτι σου ρε αδερφέ, φέρε και την παρέα σου ή δύο (2) φίλους σου και τέτοια. Κάνε ένα πικ-νικ με την κοπέλα σου αντί να πας στην Αράχωβα και να πληρώσεις 120€ το βράδυ.

Γενικότερα (και επειδή το θέμα δεν είναι μόνο οικονομικό) πρέπει να μάθουμε να τη βγάζουμε και αλλιώς (όχι μόνο με τους παραπάνω δύο (2) τρόπους)... Είναι καλό να είμαστε "εναλλακτικοί" καμιά φορά, είναι και trendy!

Εγώ από τότε που χώρισα {4 μήνες σχεδόν = δύο και δύο μήνες δλδ (2)+(2)} έχω κάνει φοβερή οικονομία, άρα πρώτη εναλλακτική λύση είναι να χωρίσεις!! Σκέψου το και αλλιώς: Αν χωρίσουμε όλοι θα ξαναμοιραστεί η τράπουλα!! Τώρα θα μπορείς ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ να πηδήξεις τη γκόμενα του κολλητού σου ή και το κολλητό σου γιατί σου έφαγε τη γκόμενα,κάποτες (ή καπότες)! Οι αγαπητές Κυρίες Κυρίες θα καταλάβουν έτσι αν τελικά της αγαπάς... αν το κάνεις όντως ,θα γυρίσεις πίσω σε αυτές! Είναι σα να έχεις την ίδια γκόμενα σε δύο (2) διαφορετικές ζωές!!(που για τον ανδρικό κόσμο σε κάνει δύο (2) φορές μαλάκα...).

Έχω και άλλο, εναλλακτική διασκέδαση: ποδόσφαιρο!!! μάζεψε τους άλλους χαζοτριαντάριδες και παίξε ένα δυωράκι (2ωράκι)... Κουράζεσαι αλλά γυμνάζεσαι...άρα το βράδυ δε βγαίνεις έξω!!! Απλά πράγματα,εγώ θα σας τα λέω.

Οικονομία από το κινητό!!!
Κινητό: ένα sms έχει 160 χαρακτήρες άρα είναι κουτό εξ'ορισμού να της στείλεις μήνυμα που να λέεi:

SMS1
"Πέρασα πολύ καλά εχθές,αν θες πάμε και τη Τετάρτη για ποτό!"

SMS2 (δύο) - αφού σου έχει απαντήσει - κατά 90% τελείως αόριστα αφού την Τετάρτη έχει rdv για μανικιούρ!
"Και μάλλον κατάλαβες ότι δε σε βλέπω μόνο φιλικά....Μπάμπης"

εναλλακτικό SMS
"Είσαι φτιαγμένη για'μένα,όπου και να θες να πας την Τετάρτη θα σε πάρω από πίσω!την άλλη φορά βάλε κάτι πιο αποκαλυπτικό,δε θα σε παρεξηγήσω,είσαι υπέροχη!Μπάμπης"

155 χαρακτήρες μόνο! άσε που να λες όνομα στο δεύτερο (2τερο) sms είναι δείγμα ότι είσαι μπάζο...Θα σου είχε απαντήσει από το πρώτο "ποιός μαλάκας είσαι" ή "πάλι κα@λες έχεις Διογένη;"

Anyway,για αυτό δύο (2) μέρες τώρα λεώ συνέχεια στη μάνα μου: "δε βγαίνω μάνα μου..." αφού δεν έχει νόημα. Ούτε κάποιος υπάρχει να του την δείξω, έχω κουραστεί - έκανα διάδρομο (αφού προσπάθησα ανεπιτυχώς να παίξω ποδόσφαιρο μόνο μου), αποφάσισα να είμαι εναλλακτικός, το ουρί του Παραδείσου στο τέλος θα βαρεθεί την επικείμενη συνάντηση και θα έρθει με καμία φόρμα (κάπου εδώ θα έπρεπε να ντρέπομαι αφού δεν την ξέρω τη γυναίκα αλλά ξέρω ότι με διαβάζει και τώρα την καταπιέζω-νιώθω όμορφα!!!) και γενικότερα πολύ ξενερουά-ματ αυτό το ΣΚ!

*ξέρω ότι αυτό ήταν ένα πολύ μπερδεμένο post αλλά σας έχω (γραμμένους) εμπιστοσύνη!
**όλο το νόημα και η ουσία είναι στο δύο(2) για όσους δεν το κατάλαβαν (παρακαλώ να μην ξαναδιαβάσουν το blog μου)

Και τώρα φεύγω να πάω για καμιά μπυρίτσα....μπορεί και δύο (2)!